สวัสดีปี 2550

posted on 31 Dec 2006 23:01 by bongtao

ตอนแรกนึกว่าคืนนี้จะได้นั่งติ่งๆเค้าดาวอยู่บ้านคนเดียว
แต่ด้วยอานุภาพของระเบิดกว่า 6 ลูกที่ปริตัวในเย็นวันนี้
ตอนนี้ทุกคนเลยอยู่พร้อมหน้ากันที่บ้าน ...

แป๊บเดียวก็สิ้นปีแล้ว ... ไม่รู้จะเขียนอะไรเหมือนกันเนอะ
เบื่อแล้วกับมุขเดิมๆ เช่น สุดยอด ....ประจำปี อะไรทำนองนี้
งั้นปีนี้ ขอเขียนประเมินตัวเองแล้วกัน ว่าปีที่ผ่านมา
เป็นยังไงกันบ้าง

:-: สุขภาพ :-:
คะแนน 4/10

ปีนี้ัมีปัญหาเรื่องสุขภาพ เพราะต้องไปนอนแอ่นนมบนเตียงผ่าตัด
ให้หมอเอามีดเฉือนเจาะปอดข้างขวาเอาเนื้องอกขนาด 1.7 cm.
หมดตังค์ไปหลายหมื่น แถมยังต้องกินยาจำนวนมหาศาลหลังผ่าตัด
ถึงแม้ว่าจริงๆแล้ว ถ้าไม่นับเรื่องนี้ ปีนี้ถือว่าเรามีสุขภาพที่ดีมาก
ไม่ค่อยเป็นหวัดเป็นไข้ และที่สำคัญคือได้ออกกำลังกายมากขึ้นด้วย
แต่ก็นะ ...การผ่าตัดและนอนโรงพยาบาล 4 วันก็มากพอที่จะทำให้
ดัชนีสุขภาพปีนี้ตกต่ำได้

:-: การเรียน :-:
คะแนน 12/10

ใช่ ... การเรียน เพราะจริงๆตอนต้นปีเรายังใส่ชุดนิสิตอยู่เลย
ถึงมันจะเป็นเทอมสุดท้ายที่โหดร้าย เพราะสารพัดรายงาน
และ case study นรก... แต่มันก็เป็นความทรงจำที่ไม่อยากลืม
และถ้าเลือกได้ ... เราก็อยากอยู่กับมันต่อ ถ้ามันทำให้เรายังคง
สถานะนิสิตกับเพื่อนๆต่อไปอีก (แต่ถ้าอยู่ึคนเดียว แต่เพื่อนจบก็ไม่เอานะโว้ย)
แต่ฉากสุดท้ายของชีวิตการเรียน มันคือเพื่อนดีๆที่ได้รู้จักกันในมหาลัย
มันคือเกรด 4.00 ในเทอมสุดท้าย และมันคือเกียรตินิยมอันดับ 1

มันไม่มากพอที่จะให้คะแนน 12/10 ในเรื่องการเรียนเหรอ ???

:-: การงาน :-:
คะแนน 8/10

อืม ... จริงๆ เรื่องนี้ตอบยากนะ ... ให้คะแนนยากมากเหมือนกัน
เพราะจริงๆ เราชอบงานนี้มาก เพราะสภาพแวดล้อมที่ค่อนข้างดี
นายก็น่ารัก (ล่าสุด - - พี่ใหญ่โทรมาจากเขาใหญ่เมื่อตอนสามทุ่ม
เพื่อเช็คว่าเราอยู่บ้านแล้ว หาได้ไปแกว่งตีนหาสะเก็ดระเบิดแถวไหน)
เงินก็ดี (จะไม่เรียกว่าดีได้ไง กับรายได้ 3XX,XXX บาทใน 9 เดือนแีรก
ของชีวิตทำงานของเรา) แถมงานก็เป็นงาน concept marketing สนุกๆ
อย่างที่เราอยากทำด้วย ...

จริงๆแล้ว 2 คะแนนที่ถูกหักไป มันอาจจะเกิดจากการปรับตัวของเราด้วย
บางครั้ง งานนี้มันก็ทำให้เรารู้สึก "แปลก" กับสิ่งรอบข้างอยู่เรื่อยๆ
เกิดคำถามที่ไม่มีคำตอบในใจเป็นฟองอากาศลอยออกจากหัวมาเรื่อยๆ

แต่ก็นะ ... จะมีงานที่ไหนที่น่าอิจฉาไปกว่านี้อีกล่ะ
งานที่ทำให้เราได้นั่งเครื่องบิน 14 flight ในปีแรกของการทำงาน
งานที่ทำให้เราได้ไปช้อปปิ้งที่ฮ่องกง โดยไม่เสียค่าใช้จ่ายสักกะบาท
งานที่ให้เงิน 8,000 บาท ไปช้อปปิ้งอะไรก็ได้ก่อนเดินทางไปเที่ยว ...

จริงๆ 8 คะแนนอาจจะน้อยไปก็ได้นะ ...

:-: การเงิน :-:
คะแนน 10/10

คงไม่พูดถึงว่า เราสามารถเก็บเงินได้เยอะแค่ไหนใน 9 เดือนที่ผ่านมา
แต่อยากพูดว่า มันเป็นความรู้สึกน่าภูมิใจมากน่ะ ที่ในที่สุด ....
เราก็มีเงินเดือน และสามารถแบ่งเงินก้อนใหญ่ให้แม่ทุกๆเดือนได้
สามารถจ่ายบิลค่าโทรศัพท์ และค่าจุกจิกด้วยตัวเองได้แล้ว ...
โดยที่ไม่ต้องไปกู้หนี้ยืมสิน โดยไม่ต้่องประสบภาวะเงินช๊อตทุกสิ้นเดือน
...จะมีก็แต่ว่่า บางชั่ววูบอารมณ์ อาจจะมีการใช้เงินอย่างบ้าคลั่ง
และไร้สาระเกินกว่าเหตุ เช่น การซื้อเสื้อหน้าตาเหมือนกันทีเดียว 7 ตัว 7 สี
...ซึ่งขณะนี้กำลังพยายามร่างนโยบายเพื่อแก้ไขปัญหานี้อยู่

:-: ความรัก :-:
คะแนน 2/10

ล้มเหลว ... คำนี้น่าจะนิยามสิ่งที่เกิดขึ้นได้สมบูรณ์และกระัชับที่สุด
ได้บทเรียนชีวิตบทสำคัญที่ต้องขีดเส้นใต้ ใส่ดอกจัน และลากปากกา
ไฮไลท์สีสดไว้เตือนใจตลอดไม่ให้ลืมว่า ความรักไม่ใช่เรื่องง่าย ...
จงจริงจัง และมีสติอยู่กับความรักตลอดเวลา

ส่วนตอนนี้ ถ้าถามว่าจะ move on แล้วหรือยัง ...
ตอบได้เต็มปากเต็มคำว่า ยัง ... ยังอยากเป็นเด็กบ้าคนเดิมคนนี้อยู่
ยังไม่เป็นผู้ใหญ่มากพอจะไปดูแลใคร และยังเด็กเกินไปที่จะให้ใครมาดูแล
ถึงแม้ว่าตอนนี้ จะแอบปลื้มคนใกล้ตัวคนนึงมากๆ ... แต่ก็เท่านั้นแหละ
ผมแค่ปลื้มคุณ ... ถ้าผมจะเป็นแฟนกับคุณ ผมยังต้องศึกษาคุณอีกเยอะมาก

แต่มันคงดีมากๆ ถ้าสักวันนึง ผมกับคุณจะได้รู้จักกันมากกว่าที่เรารู้จักกันในวันนี้
ผมหวังว่าสักวัน ...นะครับ...

:-: ความสัมพันธ์ :-:
คะแนน 9/10

เรื่องเพื่อน ถือว่าดีถึงดีมาก life partner ทั้งสองคนก็ยังคงวนเวียนอยู่แถวนี้
ใช้ชีวิตอย่าง happy ด้วยกันอย่างต่อเนื่อง แม้ว่าบางจังหวะอาจจะต้องห่างกัน
อย่างที่เราไม่เคยห่างกันนานๆในช่วงเรียนมาก่อน ตอนแรกคิดว่าอาจเป็นเรื่องยาก
ที่จะต้องปรับตัว ... แต่สุดท้ายแล้ว มันก็ไม่ได้ยากเท่าไร ...

และเราเองก็ยังคงมีเวลาให้เพื่อนกลุ่มอื่นๆ เช่น เพื่อนยอแซฟ เพื่อนอะเดย์
ส่วนเรื่องครอบครัวก็ราบรื่นไร้ปัญหา ...

โดยสรุป : ปีนี้เป็นปีที่ไม่แย่ แต่ก็ไม่ดี ...เราให้คะแนนโดยรวม 7/10

...อ๊ะ ... มี phone-in มาจากจิตใต้สำนึกเจ้าเก่าครับ แป๊บนึงครับ แป๊บนึง

กริ๊ก ..

จิต : ฮาโหลๆ ...ได้ยินมั้ยมึง ... ได้ยินมั้ย
เต่า : เออ...ได้ยินแล้ว ... แฮปปี้นิวเยียร์นะมึง
จิต : เช่นกันๆ สวัสดีปีใหม่
เต่า : โผล่มาทำอะไรตอนนี้
จิต : เห็นกรุงเทพฯมีระเบิด อดไปเที่ยวเลยมึง เซ็งเนอะ
เต่า : เออ ... แต่ตอนแรกก็ไม่คิดจะไปไหนอยู่แล้วละ
จิต : พื้นฐานเป็นคนมีไลฟ์สไตล์น่าเบื่อจริงๆนะมึงนี่
เต่า : ใช่ ...
จิต : อืม เพิ่งเห็น มึงเขียนเรื่องของปีที่ผ่านมาไปหมดแล้วนิเนอะ
เต่า : เออ เพิ่งเขียนเสร็จไปหมาดๆ
จิต : งั้นกูถามมึงละกัน ว่าปีหน้ามึงจะเอาไง จะเปลี่ยนตัวเองมั้ย
เต่า : อืม ... กูคงเป็นคนเดิมแหละ แต่จะปรับปรุงนิสัยเลวๆให้ดีขึ้่น
จิต : รวมถึงนิสัยปากหมาของมึงด้วยใช่มั้ย
เต่า : ไม่ี ... อันนี้ไม่ถือว่าเป็นนิสัยเลวๆ
จิต : แล้วอะไรล่ะ ที่อยากปรับปรุง
เต่า : ช่วงนี้สมาธิสั้น อยากตั้งใจมุ่งมั่นเรื่องงานมากกว่านี้หน่อย
จิต : แล้วเรื่องเงิืน ???
เต่า : อันนี้ก็ต้องแก้ ... ต้องใช้เงินน้อยกว่านี้หน่อยละ
จิต : อืม ... ไม่มีอะไรแล้วแหละ ... แวะมาแค่นี้
เต่า : อ้าว ... แค่นี้เองเหรอ ...
จิต : อืม ...ไม่มีอะไรแล้ว สวัสดีปีใหม่นะมึง
เต่า : อืม เช่นกันๆ

...ไม่มีอะไรแล้วครับ สำหรับปีนี้ สำหรับเรื่องเลวร้่าย ...ผมเตรียมตัวทิ้งมันแล้วครับ
สวัสดีปีหมูครับ ...

4 Comments