มนุษย์เงินเดือนที่แรงที่สุดในอินโดจีน

เมื่อคืน ... ออกจากออฟฟิศประมาณสี่ทุ่มครึ่ง ...
นั่งหลังขดหลังแข็งจัดบูธ inno อยู่ที่ฮอลล์ ญ1 ตั้งแต่ทุ่มนึง
อีตอนแรกก็นึกว่าจะง่ายนิดเดียว แป๊บเดียวก็เสร็จ ...
แต่ด้วยปัญหาเล็กๆน้อยๆที่ค่อยๆโผล่ขึ้นมา บวกกับความไม่พร้อม
ของทั้งอุปกรณ์ และจำนวนบุคลากร มันเลยไม่ง่ายอย่างที่คิด
เหนื่อยชิบหาย ... แต่ก็รู้สึกดีอย่างนึง คือไม่ได้ทำงานอย่างนี้นานแล้ว
มันทำให้นึกถึงตอนทำงานสโมฯที่ต้องเจองานพวกนี้บ่อยๆน่ะ

กลับถึงบ้านเมื่อคืนแทบจะคลานขึ้นเตียง ...
วันนี้เลยขอแอบโดดช่วงเช้า ไปทำบัตรประชาชนใบใหม่ก่อนดีกว่า
เลยได้อานิสงส์ตื่นสายสบายๆ แล้วเดินไปที่เขตตอนแปดโมงกว่าๆ
โชคดี คนน้อย ได้คิวที่สอง ... แต่บัตรเราหมดอายุไปตั้งสามเดือนแล้ว
เลยต้องโดนปรับอีก 50 บาท ... เจ้าหน้าที่ก็อัญเชิญให้เราไปเสียค่าปรับ
ที่โต๊ะเบอร์ 12 ซึ่งมีสมุดเล่มยาวเท่าศอกหนาปึ้กวางอยู่ ...

เราค่อยอ่านๆแบบฟอร์มที่เราต้องกรอก ...

ข้าพเจ้า .............................................................................
ผู้ต้องหา (เฮ้ย!) คดีอาญา (เฮ้ย! เฮ้ย!).......................................................
บลาๆๆๆๆๆๆ .....................................................................
ขอยินยอมรับโทษ เป็นค่าปรับจำนวน 50 บาท ...

เฮ้ย ... แค่มาทำบัตรใหม่ช้าไป ... กลายเป็นผู้ต้องหาคดีอาญาเลยเหรอเนี่ย ...

แต่น่าประทับใจอย่างนึงคือ วันนี้ใช้เวลาแค่ 15 นาที ก็ได้บัตรใหม่เรียบร้อย
ลบล้างความห่วยแตกของระบบราชการไทยไปได้เยอะพอสมควรเลย
ถึงแม้ว่าถ่ายรูปในบัตรออกมา หน้าจะเหมือนโจรเพิ่งตื่นก็เหอะ ... พอรับได้ๆ

ขับรถไปถึงออฟฟิศประมาณ 10 โมงเช้า โคตรไม่ชิน เพราะปกติตอนขับรถ
แทบไม่เคยเห็นแสงตะวัน ออกจากบ้านก็โคดเช้า กลับก็มืดแล้ว ...
มาขับวันนี้ เจอแดดเปรี้ยงๆ แสบตาว่ะ ... แถมไปถึงออฟฟิศ ที่จอดเต็มอีก
กว่าจะได้จอด วนกันแทบตาย ... แคบก็แคบ ขับยาก ...ยอมตื่นเช้าเหมือนเดิมดีกว่า

งานวันนี้ก็จัดได้ว่าเรื่อยๆ ไม่ค่อยเครียดเท่าไร ... พอบ่ายๆก็เริ่มขี้เกียจละ
บังเอิญว่า วันนี้พวกตลาดในประเทศ มันไปสัมมนากันจนหมด ไม่เหลือใครสักคน
พี่เบนซ์ตะโกนข้ามคอกมา "เต่า ... ว่างมั้ย ... มาช่วยพี่หน่อยสิ"

พอเดินไป ... ปรากฎว่าสิ่งที่อยู่ในคอกพี่เบนซ์คือ ... ชุดมาสคอต โคตรน่ารักเลย
อยากใส่มานานแล้ว ... ไม่เคยได้ใส่แบบจริงๆจังๆ อยากรู้ว่าเป็นยังไง
เรามาก่อน เลยขอชุดพี่ช้าง แล้วให้ไอ้เชนใส่ชุดพี่เสือ ...
อยากแรกคือต้องใส่ชุดเพิ่มพุงก่อน (ถ้าเป็นไอ้วินอาจไม่ต้องใส่ชุดนี้เลย)
แล้วตามด้วยเสื้อขาว เสื้อกั๊ก ... ส่วนแขน รองเท้า(อันเท่าเรือใบ)
ก็ได้ผลออกมาตามรูป

พอใส่หัวเข้าไป ... โอย ... หายใจไม่ออกเลยว่ะ จริงๆข้างในหัวมีพัดลมตัวเล็กๆ
แต่มันยังไม่ได้ใส่ถ่าน ก็เลยต้องทนร้อนไปก่อน ... แต่หัวพี่ช้างน่ารักเป็นบ้าเลย
กรี๊ดกร๊าดกันทั้งออฟฟิศ บางคนถึงขนาดหยุดทำงานมาถ่ายรูปด้วย

แถมรูปไอ้เชน เป็นพี่เสือ (ได้ข่าวมาว่า ก่อนพี่เสือจะถูกพัฒนามาเป็นรุ่นนี้
พี่เสือเคยหน้าตาเหมือนกระรอกมาก่อน จริงๆรุ่นนี้ดูๆไป นึกว่าผึ้งน้อย)

ทีนี้ชาวบ้านชาวช่องเค้าเลยรู้หมดเลยว่ากูทำงานที่ไหน ฮ่าๆ
เป็นนักการตลาดที่นี่ ต้องทำได้ทุกอย่างแหละ ไม่เกี่ยงงานอยู่แล้ว

จบดีกว่า ...

ปล. วันนี้วันเกิดหม่าม้า เลยไม่ได้ไปตีแบตกะที่ออฟฟิศเลย
ขับรถไปพารากอนซื้อเค้ก แล้วก้อรีบฝ่ารถติดกลับบ้านเลย
ตอนแรกกะว่าจะนัดดูหนังแล้ว แต่แม่ต้องมาคนแรกเสมอ อิอิ

ปล.2 ตามข่าวของอ.เผ่า แล้วสงสารว่ะ ... เพราะคิดว่าเค้าไม่บ้าหรอก
ถึงตอนเรียนม.ปลาย จะเรียนกะแกแค่คอร์สเดียวแบบไม่ค่อยรู้เรื่อง
แต่ก็คิดว่า แกก็เป็นคนดีของสังคมเหมือนกัน ถ้าทุกอย่างเป็นไปตาม
ที่สื่อเสนอมาทั้งหมด ขอแนะนำให้ป้าแดงแห่งช่อง 7 ซื้อลิขสิทธิ์
เอาพล๊อตไปทำเป็นละครหลังข่าวได้ รับรองดังกระฉูด