มนุษย์เงินเดือนที่แรงที่สุดในอินโดจีน

สวัสดีเช้าวันเสาร์ ...
เช้าวันเสาร์ที่ผมต้องแหกขี้ตาลุกขึ้นมาทำงาน
เช้าวันเสาร์ที่ฝนตกหนักชิบหายวายวอด ...
(แต่ฝนตกที่นี่ มอเตอร์ไซค์ก็ยังคงเต็มถนนครับ
เพราะมันขี่ "โมโต" กันทั้งบ้านทั้งเมืองจริงๆ)

ตอนผมเรียนอยู่ที่ภาค finance ช่วงปี 3 ปี 4
ผมปลื้มอาจารย์หัวหน้าภาคเป็นพิเศษครับ
แกชื่อ อ.พัชราวลัย ชัยปาณี ...
เป็นผู้หญิงไฮโซที่เปรี้ยวเข็ดฟันสะใจจริงๆ
เช่น อยู่ดีๆแกก็ไปทำผมเป็นสี white blond ทั้งหัว
พร้อมกับซอยให้สั้นจุ๊ดในคราวเดียวกัน
แล้วก็เดินใส่แว่นตาดำอันโตๆ เข้ามาสอน
(ท่ามกลางความอึ้งแดกของนิสิตทุกคน ....)

มีอยู่ช่วงนึง ผมทำงานโปรเจกต์พิเศษของภาค
เป็น pioneer ให้อาจารย์เลยแหละ ...
เราทำงานกันหนักพอสมควรครับ ตอนนั้นผมเริ่มทำงานบริษัท
แต่ก็ยังต้องปลีกตัวไปปิดโปรเจกต์ให้มันจบไปด้วย
แต่ระหว่างทำงาน เราก็ได้ relax ระหว่างไป ตจว.ด้วย

ระหว่างมื้อเย็นไฮโซที่อาจารย์หิ้วแชมเปญมาดื่มด้วย
อาจารย์พูดขึ้นมาประโยคนึงว่า
"ชั้นเป็นคน work hard, play hard"

รู้สึกว่าเป็น style การทำงานที่น่าเป็นตัวอย่างครับ...

เมื่อคืนมีงาน farewell party ให้คุณ B ที่ผมเคยพูดถึง
(จัดด้วยความรู้สึกดีแบบหลอกๆของนาย A)
ด้วยความเถรตรงของคุณ B ตอนแรกแกก็ไม่อยากไปหรอกครับ
ไอ้งาน bullshit พวกนี้ แต่ด้วยความเห็นใจเด็กๆ local team
ที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่อะไร ต้องมาเสียความตั้งใจในงานนี้ด้วย

สุดท้ายผมก็ลากคุณ B ไปได้สำเร็จครับ...
ไปกินสุกี้ ที่รสชาติไม่ต่างจาก MK เท่าไรเลยครับ
กินเสร็จประมาณ 2 ทุ่มครึ่ง เพราะไม่มีพิธีรีตองอะไรนัก

จริงๆผมกะว่าจะกลับโรงแรมเลย เพราะวันนี้ยังต้องทำงาน
และอยากกลับไปอ่าน harry potter and the deathly hallows
ซึ่งได้เป็น PDF ที่หลุดออกมา 10 บทแรก ...
(สปอยล์ : ตอนแรกก็มีศพแล้วครับ อีเจ๊ JK ท่าทางจะโหดไม่น้อย
จนเริ่มไม่แน่ใจว่า ตลอดเล่ม 7 จะมีกี่ศพเนี่ย)

แต่ระหว่างเดินไปที่รถ น้องๆเขาวิ่งมาถามผมครับ
น้อง : บองๆ เตอดะเลงคเนียเต๊ (พี่ๆ ไปเที่ยวต่อด้วยกันมั้ย)
เต่า : เตอหนาอ่ะ (ไปไหนอ่ะ)
น้อง : เตอสป๊าก (ไป spark - ผับที่ดังที่สุดในพนมเปญ)
เต่า : เตอโดยๆๆ(ไปด้วยๆ)

สรุปว่าเมื่อวานผมก็แห่ไปเที่ยวกับลูกสมุนชาวเขมรครับ
ไปกันสิบกว่าคน ชวนคุณ B ไปด้วยครับ สนุกดี
ผมกลับโรงแรมไปเปลี่ยนชุดก่อน เพราะใส่ชุดทำงานอยู่
ใส่รองเท้าหนังมันเต้นไม่มันส์ครับ

จากการไปหมกตัวอยู่ใน spark ตั้งแต่ 21.30 ถึงตีหนึ่ง
ผมสังเกตเห็นพฤติกรรมการเที่ยวกลางคืนของคนเขมร ดังนี้ครับ

• คนที่นี่ เวลาจอดรถเข้าซอง จะเอาหน้าเข้า ไม่ถอยเอาตูดเข้า
• คนที่นี่ ไม่กินวิสกี้กันเลยครับ สงสัยโซดาแพง ...
• แต่เหล้าทั้งหลาย ซื้อที่นี่ถูกกว่า duty free เมืองไทยอีกนะครับ
• แถม : ไวน์ยิ่งถูก เพนโฟลด์ BIN 2 ที่นี่ขวดละ 300 นิดๆเอง
• ผู้หญิงที่มาเที่ยวกลางคืน หน้าตาไม่น่ารักเลยครับ
• ส่วนใหญ่ขี่ "โมโต" มากันตามระเบียบ
• นึกถึง "สาวสก๊อย" ยังไงชอบกลอยู่
• แถมแต่งตัวก็มิดชิดมาก เสื้อผ้าเหมือนที่ขายตามพาหุรัดเลย
• แต่ผู้ชายแย่กว่าครับ รสนิยมการแต่งตัวจัดว่าแย่มาก
• จริงๆคือ เสื้อผ้าหน้าผม แย่กว่าไทยเยอะครับ
• สรุป ... กูหล่อที่สุด
• ข้างหน้าเป็นเวทีใหญ่ๆ มีแสดงสด สลับเปิดเพลง
• ข้างบน ตรงกลาง มีดีเจเปิดแผ่นอยู่
• เพลงเกินครึ่งนึงเป็นเพลงไทย เอามาร้องภาษาเขมร
• บางเพลง เก่ามากๆ เมื่อคืนมีเพลง "คนอะไรก็ไม่รู้~~~ บ้า!" ของอนัน อันวา
• ผมว่าเกือบสิบปีแล้วมั้งนั่น ... ที่นี่เพิ่งฮิตครับ
• ข้างๆเวที มีจอ projection screen ซ้ายขวา คล้ายคอนเสิร์ต
• ไม่เข้าใจจริงๆ ...มันไม่ได้ฉายภาพ live จากเวที
• แต่มันเปิดช่อง animal planet
• อีนักร้องบนเวทีก็ร้องไป เต้นไป
• แต่ในจอเป็นอีกัวน่ากำลังแลบลิ้นแดกแมลงปอ
• หันไปอีกที เป็นรายการมังกรโคโมโดะนอนอาบแดด
• ไม่เข้าใจว่าคิดอะไรกันอยู่ ...
• เพลงที่นี่ไม่ค่อยมันส์ครับ เต้นไม่ค่อยออกเลย
• มันออกแนวเทคโน บีทหนึบๆ ยังไงก็ไม่รู้
• ไม่มันส์ แต่เมื่อคืนอาศัยเมาครับ
• เมื่อคืนดื่มเบียร์ไปประมาณ 3-4 ขวดเล็ก
• heineken สลับกับ budweiser
• ไม่ได้ดื่มมานาน คออ่อนครับ ดื่มได้แค่นี้แหละ
• พวกน้องๆลากออกไปเต้นที่ฟลอร์หน้าเวทีครับ
• ด้วยความเมา เลยสวมบทบาทฑูตสันฑวไมตรีจากไทย
• ในการถ่ายทอดวัฒนธรรมการเต้นในผับ
• เขมรอึ้งครับ ...
• อยู่ออฟฟิศ เรียบร้อย ... พูดจามีหลักการ ...
• อยู่ผับ ... กูเต้นลืมตาย
• คนเขมรเต้นท่าประหลาดมากครับ ต้องจับสั่งสอน
• ย้ำอีกครั้ง ... เขมรอึ้ง
• (เช้ามา เดินเข้าออฟฟิศ น้องๆหลายคนเริ่มไม่สบตา)
• (นี่กูทำอะไรทุเรศๆลงไป แต่เมาจนจำไม่ได้หรือเปล่า)
• (คิดว่าไม่นะ ...)
• ผับเขมร มีประชากร ชาย 70% หญิง 30% ครับ
• เป็นอีกสาเหตุที่ไม่สนุก เพราะมันดูเถื่อนๆ ไม่มีสีสัน
• เคยไปเที่ยวผับที่เสียมเรียบ ก็เป็นแบบนี้
• พนมเปญก็ไม่ต่างกันนิ ...
• งั้นมันคงเหมือนกันทั้งประเทศแหละเนอะ
• กลับถึงห้อง ตอนตีหนึ่งครึ่ง ...
• ปวดหัวชิบหาย จนต้องอาบน้ำก่อนนอน
• สนุกดีครับ อย่างน้อยก็คงซื้อใจ local team ได้บ้าง

ปกติผมเป็นคนไม่เที่ยว ไม่ดื่ม ไม่ดูดครับ
จริงๆนะ ... ผมมีมุมนึงเป็นคนสันโดษที่ชอบอ่านหนังสือเงียบๆคนเดียว
ในขณะที่อีกมุมนึง ผมก็จะบ้าแบบเต็มที่ ไปไหนไปกันเหมือนกัน

วันนี้คุณ B กลับไทยอีกแล้วครับ
transition period ก็สั้นอยู่แล้ว ยังจะกลับไทยอีก
บางทีผมก็งงเค้าเหมือนกัน ว่าเราจะถ่ายงานกันได้ยังไง

นายผมจะมาวันที่ 2-3 เดือนหน้า
อยากคุยและเคลียร์ให้มันจบๆไปเหมือนกันครับ
ว่าจะเอายังไงกับชีวิตผมที่นี่

ถ้าเคลียร์ไม่ได้ แล้วต้องเสียความรู้สึก
อาจจะรอเอาโบนัสสิ้นปี (ซึ่งได้ข่าวว่ามีแค่ fixed เดือนเดียว
เพราะกำไรปีนี้หดหายไปจนหมดแล้ว)
แล้วเปลี่ยนงานดีกว่าครับ ...
อยากทำงานในธุรกิจ retail ครับ (สนใจกลุ่มเซ็นทรัลพัฒนาฯครับ)
หรือทำ FMCG (fast-moving consumer product) ก็ดีครับ

แต่อันนี้คิดสั้นๆนะครับ
แต่ถ้ามีคนมา head hunt แล้วให้เงินเดือนเกิน 30k ผมก็ไปครับ
แหะๆ

ตอนนี้ฝนยังตกอยู่เลยครับ ฟ้ามืดมากๆ
ไม่เคยเจอพนมเปญในบรรยากาศแบบนี้มาก่อนเลย

ปล. ขอบคุณครับ ที่เม้นต์มาคุยกัน รู้สึกหายเหงาไปเยอะ
ปล.2 เมื่อวานแอบหนีไปที่โรงเบียร์มาด้วยครับ
ผมหมายถึง โรงงานผลิตเบียร์ เลยนะครับ ...
แค่เดินผ่านถังหมักก็แทบเมาแล้วครับ แหะๆ
ปล.3 ช่วงนี้ใครมาโพสต์ spoil ตอนจบ
harry potter เล่มสุดท้าย ผมจะเล่นมนต์ดำผ่าน WIFI
เข้า IP ของคุณให้มีอันเป็นไปครับ ...อย่าคิดลองของ ขอเตือนๆ

ทิ้งท้ายด้วยประเด็นให้คุยกันครับ
1. คุณเป็น "นักดื่ม" แบบไหนกันครับ ?
ผมเป็น social drinker ที่ใครยื่นแก้วมาก็ชนหมดครับ
แต่ไม่เคยเป็นคนชวนใครไปดื่ม ...
2. เวลาคุณเมา จะออกอาการอะไรครับ ?
ผมจะหน้าแดง พูดมาก เสียงดัง และปิดท้ายด้วยการหลับไปซะงั้น
(ตอนนี้ผมเสียงหายไปหมดเลย เมื่อคืนแหกปากเยอะไปหน่อย)