Day 44: in the embrace of tide
posted on 19 Aug 2007 23:15 by bongtao in cambodia, life
1.
สวัสดีวันอาทิตย์ครับ
วันนี้เป็นวันอาทิตย์ที่ต้องตื่นเช้าอีกแล้วครับ
ตื่นเหมือนวันทำงานเลยว่ะครับ
แต่ที่ตื่นก็เพราะิอยากกินอาหารตอนเช้าบ้างครับ
ซื้อซีเรียลกับนมสดมาเกือบเดือนแล้ว ยังไม่ได้แกะมากิน
วันนี้ก็ได้ฤกษ์กินเสียทีครับ กินในห้องนอนเนี่ยแหละ
มีช้อนส้อม จานชาม และน้ำยาล้างจานพร้อมแล้วครับ
ตอนช้อปปิ้งของเข้าห้องครั้งล่าสุด ผมซื้อกล้วยมาครับ
มีแบบแบ่งครึ่งหวีขาย 0.30 US$ ก็เดาๆว่าคงกินหมด
ตอนซื้อมา มันยังเขียวทั้งหวีครับ กินทันแน่ๆ
แต่วางไว้สามวัน มันก็ยังเขียวครับ เริ่มงง ...
มาตรัสรู้เมื่อเช้าครับ ว่าพันธุ์นี้สุกแล้วแม่งก็ยังเขียวอยู่
สรุป ...กินไม่ทันครับ ทิ้งไปครึ่งหวี
เรื่องของเรื่องคือ เมื่อวันก่อน บองอุ้ย ฝ่ายจัดซื้อ
(จริงๆบองอุ้ย อายุ 28 แล้วครับ ผมเลยเรียกว่า บอง
แต่บองอุ้ยก็เรียกผมว่า บองเต่าครับ ...
มาอยู่ที่นี่ คนเขมรแม่งเรียกผมบองหมด ไม่สนใจอายุกันเลย)
เดินเข้ามาชวนผมไปเที่ยววันนี้ครับ แถมชวนผมคนเดียวด้วย
บอกว่า จะพาไปภูเขา เล่นน้ำตก ... ผมก็ตกลงครับ
ไม่ได้เล่นน้ำตกมานานแล้ว พอดีพี่ๆอีกสองคนที่มาด้วย
แกคงอยากนอนกลิ้งไปมาวันอาทิตย์ ผมก็ลุยเดี่ยวครับ
บองอุ้ยพร้อมคนขับรถมารับผมที่โรงแรมตอนแปดโมงครึ่ง
มีผู้ชายคนนึงนั่งมาด้วยครับ ตอนแรกผมไม่แน่ใจว่าคนไทยหรือเปล่า
แต่เหลือบไปเป็นเค้าห้อยจตุคามฯ ก็เลยไม่ต้องถามอะไรต่อครับ
วันก่อนผมไปทัศนศึกษาในอาบอบนวดเขมร
เจอผู้ชายหน้าตาเถื่อนเชี่ยๆ ตอนแรกนึกว่าพวกจีนฮ่อ
แต่พอเห็นวัตถุทรงวงกลมที่นูนออกมาจากใต้เสื้อ
ก็เลยรู้ครับ ว่าคนไทย... จตุคามฯโกอินเตอร์จริงๆ
เฮ้ย ... จะเล่าเรื่องไปเที่ยว หลุดไปอาบอบนวดได้ไงวะ ???
น้ำตกนี่อยู่ที่วนอุทยานชื่อ "คีรีรม" จังหวัดกัมปงสปือครับ
ใช้เวลาเดินทางประมาณ 2 ชั่วโมงเศษๆ ต้องเข้าไปจากถนนใหญ่
ลึกเป็นสิบกิโลเลยครับ ป่าที่นี่ยังอุดมสมบูรณ์มากๆ้เลยว่ะครับ
ระหว่างทางจะเห็นป้ายนี้ครับ ...

ไอ้ตัวเสื้อขาวนั่นตัวเชี่ยอะไรไม่รู้ อย่าไปสนใจมันครับ
แต่ในป้ายเขียนเป็นภาษาเขมรไว้ว่า "โปรดระวังกวางพันธุ์อะเบอร์ครอมบี้"
ป่าที่นี่เป็นป่าสนว่ะครับ มันดูสวยแบบไม่รก ไม่ค่อยเหมือนเมืองไทย
เพราะมันจะเป็นต้นสูงๆโปร่งๆไปตลอดทาง อากาศดีมาก
ระหว่างทางก็มีศาลเจ้าด้วยครับ เราเลยลงไปทำบุญกัน
ดูจากกระถางธูปแล้ว ไม่รู้ว่าเพราะคนเที่ยวมาเยอะ
หรือว่าไม่มีเจ้าหน้าที่มาคอยดูแล ไม่แน่ใจเหมือนกันครับ ...
หรือจริงๆอาจจะเป็นความจงใจก็ได้ครับ ก้านธูปมาเป็นพานพุ่มเลยทีเดียว

วัดเล่งเนยยี่ ผนึกกำลังกับ ศาลเจ้าพ่อเสือ ยังต้องมีอายครับ ...
ขับรถเข้าไปอีกนิด ก็คล้ายๆเป็น pit stop ให้หยุดซื้อของครับ
มีหลายอย่างให้เลือกซื้อ ทั้งกล้วยไม้ป่า พวกกระเช้าสีดานี่เพียบครับ
เมืองไทยแพงมาก แต่ที่นี่ไม่แพงเลย เพราะยังหาได้ตามธรรมชาติ
เกิดมาผมก็เพิ่งเคยเห็นพวกกล้วยไม้ป่าแบบที่มันอยู่บนต้นไม้จริงๆครับ
มีของอย่างนึง ที่ขายเยอะ และขายดีมากๆครับ
มันคือ "มงกุฏดอกไม้" ผมไม่ได้ถามครับว่าอันละเท่าไร
แต่ผมชอบมากเลย เพราะมันสวยมาก สีสันตอแหลสะใจครับ
ผู้หญิงก็ซื้อใส่กันประหนึ่งเป็นเครื่องแต่งกายประจำชาติ

บองอุ้ยบอกว่า ดอกไม้พวกนี้ เค้าไปหามาจากป่าทั้งนั้นครับ
ดอกสีชมพูเล็กๆนั่น น่าจะเป็นพี่น้องกับดอกกะเจียวที่ชัยภูมิ
ลองดูนางแบบสักคนมั้ยครับ น้องคนนี้น่ารักมากเลย
ผมเรียกน้อง "โอนเอ๋ย ... บองสมทอดรูปจ้า"
(น้องครับ พี่ขอถ่ายรูปหน่อยครับ) คุณแม่ที่มาด้วย
ก็จัดแจงโพสท่าให้สุดริด ไอ้เด็กผู้ชายตัวแสบด้านหลัง
ตอนแรกมันอาย เดินหนีไปเลยครับ แต่พอผมจะกดชัตเตอร์
มีการมาชูนิ้วสวมเข้าให้ด้วยแน่ะ ทำหน้ากวนตีนด้วย

คนซ้ายเสื้อแดงนี่บองอุ้ยครับ ไม่ใช่ผม ...
พวกของป่าก็มีขายเยอะครับ ลูกสนก็มี นานๆจะเจอของจริง
แต่ที่แปลกๆก็มีพวก ขนเม่น แล้วก็เห็ดครับ
ที่นี่แกเอาเห็ดหลินจือมาขายเลยครับ ตอนนี้คนไทยยังเห่อปะครับ
สมัยก่อนเห็นอะไรๆก็เห็ดหลินจือ ...

พวกไม้ป่า นอกจากกล้วยไม้ ก็พวกเฟิร์นครับ
ไอ้ต้นนี้ผมเห็นใบมันแปลกดีครับ

หลังจากเดินดูโน่นดูนี่สักพัก ขับรถเข้าไปอีกนิดก็ถึงน้ำตกครับ
ตอนขับรถเข้ามา ดูไม่ค่อยมีรถนะครับ แต่ในนั้นคนเยอะทีเดียว
น้ำตกมันไม่ใหญ่มากครับ มีส่วนที่เป็นบึงน้ำนิ่งๆด้วย
แล้วริมๆน้ำตก ก็จะมีกระท่อมสร้างเป็นแนวให้นั่งกินข้าวกันครับ
คนเขมรมาที่นี่ ส่วนใหญ่มาเป็นครอบครัวใหญ่ๆทั้งนั้น
แล้วก็มาปาร์ตี้ปิกนิกจกข้าวกินกันเบิกบานมากครับ

พอเข้ามาแล้วยิ่งรู้สึกน่ารักดี ตรงที่ผู้หญิงเกือบทุกคน
ใส่มงกุฏดอกไม้เล่นน้ำครับ ประหนึ่งเป็นเครื่องช่วยชีวิตทำนองนั้น
เก๋มากๆ ...ดูดีๆนี่ ลูกเล็กเด็กแดงเต็มเลยครับ ...
ตอนแรกผมๆก็นั่งกินข้าวอยู่ในกระท่อมครับ กะว่าจะไม่เล่น
(แต่ผมเตรียมชุดมาเปลี่ยนนะ) แต่ก็เกรงใจบองอุ้ยครับ
เพราะบองอุ้ยอยากเล่นมาก ถ้าไม่เล่นก็คงจะไม่มันส์
สุดท้ายผมก็ลงไปเล่นครับ ... แต่ผมไม่ชอบเล่นตรงที่น้ำนิ่งๆนะ
ผมเดินลงไปเล่นตรงที่เป็นน้ำตกเชี่ยวๆครับ

ตรงนี้คือ ที่น้ำมันนิ่งๆครับ หยั่งกะบึง ...
แต่ไอ้ตรงน้ำตกไม่ได้ถ่ายรูปมาว่ะครับ ตอนนั้นกำลังเมามันส์
ตอนแรกก็กะว่าจะเปียกแค่ท่อนล่างครับ ... น้ำแม่งเย็นมาก
แต่สักพักก้อลงไปนั่งแช่ ก็กะว่าจะไม่เปียกหัวครับ
สุดท้าย ...ฝนตกครับ เปียกแม่งทั้งตัว ก็เลยเล่นเต็มที่ไปเลย
ก็ไม่รู้ว่าตอนแรกจะเหนียมๆทำไมเนอะ จริงๆมันสนุกมากเลยนะ
เล่นน้ำตกเนี่ย เล่นน้ำทะเลผมว่ายังเฉยๆ ...
ผมไปนั่งตรงที่น้ำมันไหลลงมา แล้วพิงหินในมันนวด
ฝนก็ตกลงมาหนักทีเดียว จริงๆก็หนาวนะครับ
แต่รู้สึกว่าตอนนั้น feel-good factor มันสูงปรี๊ดเลยครับ
มันรู้สึกดีที่เราเป็นเป็นแค่อะไรตัวเล็กๆ เวลาเราอยู่กลางธรรมชาติ
มันรู้สึกดีกว่า การเป็นคนใหญ่โตคับองค์กรตอนเราทำงานครับ
น้ำตกไหลลงมาปะทะผมแรงมาก แต่เวลาตอนนั้นเหมือนหยุดเดินครับ
หลังจากที่ผมต้องทำงานในภาวะที่ทุกอย่างล้วนแต่ ด่วน ด่วนมาก ด่วนที่สุด
มันมีเวลาน้อยมากที่ผมจะได้หยุดนิ่งๆแบบนี้ว่ะครับ
ครั้งสุดท้ายที่คุณตากฝนแบบเต็มที่และเต็มใจนี่เมื่อไรครับ ???
ผมขอตอบอีกที ผมตากฝนเต็มๆวันนี้ครับ ตอนเล่นน้ำตกที่เขมร ...
จริงๆอยากอยู่เล่นต่ออีกนานครับ มันมีความสุขมาก
แต่ฝนมันตกหนักมาก แล้วน้ำก็เริ่มแีรงขึ้น
แถมเริ่มขุ่นด้วยครับ ไม่อยากตายเป็นผีเฝ้าน้ำตกครับ
ยิ่งเห็นว่าตอนนี้ แม่ฮ่องสอนน้ำป่าไหลทะลัก ...
ขึ้นดีกว่าครับ แหะๆ...
ฝนตกหนักและนานทีเดียวครับ ประมาณบ่ายสองกว่าๆ
คนเริ่มทยอยกลับกันแล้วครับ ผมเองก็ควรจะกลับแล้ว
ไม่งั้นจะถึงพนมเปญดึกเกินไปครับ

บรรยากาศหลังฝนผ่านไปครับ ...
เป็นทริปที่ผมประทับใจมากๆเลยว่ะครับ
ถ้าไม่มีบองอุ้ย คงไม่มีใครรู้ว่ะครับว่ามีที่เที่ยวตรงนี้ด้วย
เพราะไม่มีฝรั่งเลยสักคน เขมรล้วนๆเลยครับ
ทริปหน้ากะว่าจะชวนไปทะเลกัมปงโสมครับ ...
2.
มื้อเย็นเมื่อกี้ ผมไปกินข้าวที่ห้างโสรยามาครับ
ดีใจจนนมเต้นเลยครับ เพราะเห็นร้านที่มันเอาไม้ตีปิดมานาน
มันเขียนว่าร้าน swensen's กำลังจะมาเปิดแล้วครับ ...
ผมเคยบ่นบ่อยมากว่า ที่นี่หาไอติมดีๆกินไม่ได้เลย
ไอ้ haagen dazs ที่นี่มันก็ import มาจากไทย ยิ่งแพงไปใหญ่
pint นึงประมาณ 400 บาทครับ ไม่มีตังค์ ...
มาอยู่ที่นี่ แค่ swensen's ก็ถือว่าหรูระดับเทพแล้วครับ
3.
วันนี้มีความสุขก็จริงครับ แต่จริงๆก็มีเรื่องเศร้าครับ
ผมมีความเชื่อว่า ความสุขกับความเศร้ามันเป็นของขายแพคคู่
(bundle sales) เราแยกซื้อไม่ได้ครับ ...
ก็ได้แต่ทำใจ แกล้งหลับตาข้างเดียวเหมือนไม่รับรู้อะไรครับ
4.
มีปริศนาธรรมมาให้ร่วมเพศ ...เอ้ย ร่วมสนุกกันครับ
ไอ้เจ้านี่เป็นของกินที่ขายอยู่หน้าน้ำตกครับ
ให้ทายว่าเป็นอะไรครับ อร่อยมากๆเลยครับ
ดูหน้าตาตอนแรกผมก็ไม่ค่อยกล้ากินครับ แต่ลองทีเดียว
กินจนเกลี้ยงไม้เลยว่ะครับ ...
ให้เขียนคำตอบทายมา พร้อมกับรางวัลที่อยากได้ครับ
ใครทายถูก เดี๋ยวจะติดต่อกลับไปเป็นการส่วนตัวครับ

มีหลายคนเกรี้ยวกราดด่ามาทาง msn ทำนองว่า
"เชี่ย ... ยากชิบหาย ใครมันจะทายถูก ใบ้หน่อยสิวะ"
เอาครับ ... งานนี้ใครทายถูก แจกจริงๆครับ มีให้ 3 คำใบ้ครับ
1. เป็นเนื้อสัตว์
2. ข้างในยัดไส้ด้วยจ้ะ
3. ไส้ที่ยัดเข้าไปนี่แหละ ทำให้มันอร่อยโคตรรรรร ...
เอ้า ... ใบ้ให้แล้ว ทายมาๆๆ อย่าเรื่องมาก เดี๋ยวปั๊ดเหนี่ยว ...
สวัสดีวันอาทิตย์ครับ
วันนี้เป็นวันอาทิตย์ที่ต้องตื่นเช้าอีกแล้วครับ
ตื่นเหมือนวันทำงานเลยว่ะครับ
แต่ที่ตื่นก็เพราะิอยากกินอาหารตอนเช้าบ้างครับ
ซื้อซีเรียลกับนมสดมาเกือบเดือนแล้ว ยังไม่ได้แกะมากิน
วันนี้ก็ได้ฤกษ์กินเสียทีครับ กินในห้องนอนเนี่ยแหละ
มีช้อนส้อม จานชาม และน้ำยาล้างจานพร้อมแล้วครับ
ตอนช้อปปิ้งของเข้าห้องครั้งล่าสุด ผมซื้อกล้วยมาครับ
มีแบบแบ่งครึ่งหวีขาย 0.30 US$ ก็เดาๆว่าคงกินหมด
ตอนซื้อมา มันยังเขียวทั้งหวีครับ กินทันแน่ๆ
แต่วางไว้สามวัน มันก็ยังเขียวครับ เริ่มงง ...
มาตรัสรู้เมื่อเช้าครับ ว่าพันธุ์นี้สุกแล้วแม่งก็ยังเขียวอยู่
สรุป ...กินไม่ทันครับ ทิ้งไปครึ่งหวี
เรื่องของเรื่องคือ เมื่อวันก่อน บองอุ้ย ฝ่ายจัดซื้อ
(จริงๆบองอุ้ย อายุ 28 แล้วครับ ผมเลยเรียกว่า บอง
แต่บองอุ้ยก็เรียกผมว่า บองเต่าครับ ...
มาอยู่ที่นี่ คนเขมรแม่งเรียกผมบองหมด ไม่สนใจอายุกันเลย)
เดินเข้ามาชวนผมไปเที่ยววันนี้ครับ แถมชวนผมคนเดียวด้วย
บอกว่า จะพาไปภูเขา เล่นน้ำตก ... ผมก็ตกลงครับ
ไม่ได้เล่นน้ำตกมานานแล้ว พอดีพี่ๆอีกสองคนที่มาด้วย
แกคงอยากนอนกลิ้งไปมาวันอาทิตย์ ผมก็ลุยเดี่ยวครับ
บองอุ้ยพร้อมคนขับรถมารับผมที่โรงแรมตอนแปดโมงครึ่ง
มีผู้ชายคนนึงนั่งมาด้วยครับ ตอนแรกผมไม่แน่ใจว่าคนไทยหรือเปล่า
แต่เหลือบไปเป็นเค้าห้อยจตุคามฯ ก็เลยไม่ต้องถามอะไรต่อครับ
วันก่อนผมไปทัศนศึกษาในอาบอบนวดเขมร
เจอผู้ชายหน้าตาเถื่อนเชี่ยๆ ตอนแรกนึกว่าพวกจีนฮ่อ
แต่พอเห็นวัตถุทรงวงกลมที่นูนออกมาจากใต้เสื้อ
ก็เลยรู้ครับ ว่าคนไทย... จตุคามฯโกอินเตอร์จริงๆ
เฮ้ย ... จะเล่าเรื่องไปเที่ยว หลุดไปอาบอบนวดได้ไงวะ ???
น้ำตกนี่อยู่ที่วนอุทยานชื่อ "คีรีรม" จังหวัดกัมปงสปือครับ
ใช้เวลาเดินทางประมาณ 2 ชั่วโมงเศษๆ ต้องเข้าไปจากถนนใหญ่
ลึกเป็นสิบกิโลเลยครับ ป่าที่นี่ยังอุดมสมบูรณ์มากๆ้เลยว่ะครับ
ระหว่างทางจะเห็นป้ายนี้ครับ ...

ไอ้ตัวเสื้อขาวนั่นตัวเชี่ยอะไรไม่รู้ อย่าไปสนใจมันครับ
แต่ในป้ายเขียนเป็นภาษาเขมรไว้ว่า "โปรดระวังกวางพันธุ์อะเบอร์ครอมบี้"
ป่าที่นี่เป็นป่าสนว่ะครับ มันดูสวยแบบไม่รก ไม่ค่อยเหมือนเมืองไทย
เพราะมันจะเป็นต้นสูงๆโปร่งๆไปตลอดทาง อากาศดีมาก
ระหว่างทางก็มีศาลเจ้าด้วยครับ เราเลยลงไปทำบุญกัน
ดูจากกระถางธูปแล้ว ไม่รู้ว่าเพราะคนเที่ยวมาเยอะ
หรือว่าไม่มีเจ้าหน้าที่มาคอยดูแล ไม่แน่ใจเหมือนกันครับ ...
หรือจริงๆอาจจะเป็นความจงใจก็ได้ครับ ก้านธูปมาเป็นพานพุ่มเลยทีเดียว

วัดเล่งเนยยี่ ผนึกกำลังกับ ศาลเจ้าพ่อเสือ ยังต้องมีอายครับ ...
ขับรถเข้าไปอีกนิด ก็คล้ายๆเป็น pit stop ให้หยุดซื้อของครับ
มีหลายอย่างให้เลือกซื้อ ทั้งกล้วยไม้ป่า พวกกระเช้าสีดานี่เพียบครับ
เมืองไทยแพงมาก แต่ที่นี่ไม่แพงเลย เพราะยังหาได้ตามธรรมชาติ
เกิดมาผมก็เพิ่งเคยเห็นพวกกล้วยไม้ป่าแบบที่มันอยู่บนต้นไม้จริงๆครับ
มีของอย่างนึง ที่ขายเยอะ และขายดีมากๆครับ
มันคือ "มงกุฏดอกไม้" ผมไม่ได้ถามครับว่าอันละเท่าไร
แต่ผมชอบมากเลย เพราะมันสวยมาก สีสันตอแหลสะใจครับ
ผู้หญิงก็ซื้อใส่กันประหนึ่งเป็นเครื่องแต่งกายประจำชาติ

บองอุ้ยบอกว่า ดอกไม้พวกนี้ เค้าไปหามาจากป่าทั้งนั้นครับ
ดอกสีชมพูเล็กๆนั่น น่าจะเป็นพี่น้องกับดอกกะเจียวที่ชัยภูมิ
ลองดูนางแบบสักคนมั้ยครับ น้องคนนี้น่ารักมากเลย
ผมเรียกน้อง "โอนเอ๋ย ... บองสมทอดรูปจ้า"
(น้องครับ พี่ขอถ่ายรูปหน่อยครับ) คุณแม่ที่มาด้วย
ก็จัดแจงโพสท่าให้สุดริด ไอ้เด็กผู้ชายตัวแสบด้านหลัง
ตอนแรกมันอาย เดินหนีไปเลยครับ แต่พอผมจะกดชัตเตอร์
มีการมาชูนิ้วสวมเข้าให้ด้วยแน่ะ ทำหน้ากวนตีนด้วย

คนซ้ายเสื้อแดงนี่บองอุ้ยครับ ไม่ใช่ผม ...
พวกของป่าก็มีขายเยอะครับ ลูกสนก็มี นานๆจะเจอของจริง
แต่ที่แปลกๆก็มีพวก ขนเม่น แล้วก็เห็ดครับ
ที่นี่แกเอาเห็ดหลินจือมาขายเลยครับ ตอนนี้คนไทยยังเห่อปะครับ
สมัยก่อนเห็นอะไรๆก็เห็ดหลินจือ ...

พวกไม้ป่า นอกจากกล้วยไม้ ก็พวกเฟิร์นครับ
ไอ้ต้นนี้ผมเห็นใบมันแปลกดีครับ

หลังจากเดินดูโน่นดูนี่สักพัก ขับรถเข้าไปอีกนิดก็ถึงน้ำตกครับ
ตอนขับรถเข้ามา ดูไม่ค่อยมีรถนะครับ แต่ในนั้นคนเยอะทีเดียว
น้ำตกมันไม่ใหญ่มากครับ มีส่วนที่เป็นบึงน้ำนิ่งๆด้วย
แล้วริมๆน้ำตก ก็จะมีกระท่อมสร้างเป็นแนวให้นั่งกินข้าวกันครับ
คนเขมรมาที่นี่ ส่วนใหญ่มาเป็นครอบครัวใหญ่ๆทั้งนั้น
แล้วก็มาปาร์ตี้ปิกนิกจกข้าวกินกันเบิกบานมากครับ

พอเข้ามาแล้วยิ่งรู้สึกน่ารักดี ตรงที่ผู้หญิงเกือบทุกคน
ใส่มงกุฏดอกไม้เล่นน้ำครับ ประหนึ่งเป็นเครื่องช่วยชีวิตทำนองนั้น
เก๋มากๆ ...ดูดีๆนี่ ลูกเล็กเด็กแดงเต็มเลยครับ ...
ตอนแรกผมๆก็นั่งกินข้าวอยู่ในกระท่อมครับ กะว่าจะไม่เล่น
(แต่ผมเตรียมชุดมาเปลี่ยนนะ) แต่ก็เกรงใจบองอุ้ยครับ
เพราะบองอุ้ยอยากเล่นมาก ถ้าไม่เล่นก็คงจะไม่มันส์
สุดท้ายผมก็ลงไปเล่นครับ ... แต่ผมไม่ชอบเล่นตรงที่น้ำนิ่งๆนะ
ผมเดินลงไปเล่นตรงที่เป็นน้ำตกเชี่ยวๆครับ

ตรงนี้คือ ที่น้ำมันนิ่งๆครับ หยั่งกะบึง ...
แต่ไอ้ตรงน้ำตกไม่ได้ถ่ายรูปมาว่ะครับ ตอนนั้นกำลังเมามันส์
ตอนแรกก็กะว่าจะเปียกแค่ท่อนล่างครับ ... น้ำแม่งเย็นมาก
แต่สักพักก้อลงไปนั่งแช่ ก็กะว่าจะไม่เปียกหัวครับ
สุดท้าย ...ฝนตกครับ เปียกแม่งทั้งตัว ก็เลยเล่นเต็มที่ไปเลย
ก็ไม่รู้ว่าตอนแรกจะเหนียมๆทำไมเนอะ จริงๆมันสนุกมากเลยนะ
เล่นน้ำตกเนี่ย เล่นน้ำทะเลผมว่ายังเฉยๆ ...
ผมไปนั่งตรงที่น้ำมันไหลลงมา แล้วพิงหินในมันนวด
ฝนก็ตกลงมาหนักทีเดียว จริงๆก็หนาวนะครับ
แต่รู้สึกว่าตอนนั้น feel-good factor มันสูงปรี๊ดเลยครับ
มันรู้สึกดีที่เราเป็นเป็นแค่อะไรตัวเล็กๆ เวลาเราอยู่กลางธรรมชาติ
มันรู้สึกดีกว่า การเป็นคนใหญ่โตคับองค์กรตอนเราทำงานครับ
น้ำตกไหลลงมาปะทะผมแรงมาก แต่เวลาตอนนั้นเหมือนหยุดเดินครับ
หลังจากที่ผมต้องทำงานในภาวะที่ทุกอย่างล้วนแต่ ด่วน ด่วนมาก ด่วนที่สุด
มันมีเวลาน้อยมากที่ผมจะได้หยุดนิ่งๆแบบนี้ว่ะครับ
ครั้งสุดท้ายที่คุณตากฝนแบบเต็มที่และเต็มใจนี่เมื่อไรครับ ???
ผมขอตอบอีกที ผมตากฝนเต็มๆวันนี้ครับ ตอนเล่นน้ำตกที่เขมร ...
จริงๆอยากอยู่เล่นต่ออีกนานครับ มันมีความสุขมาก
แต่ฝนมันตกหนักมาก แล้วน้ำก็เริ่มแีรงขึ้น
แถมเริ่มขุ่นด้วยครับ ไม่อยากตายเป็นผีเฝ้าน้ำตกครับ
ยิ่งเห็นว่าตอนนี้ แม่ฮ่องสอนน้ำป่าไหลทะลัก ...
ขึ้นดีกว่าครับ แหะๆ...
ฝนตกหนักและนานทีเดียวครับ ประมาณบ่ายสองกว่าๆ
คนเริ่มทยอยกลับกันแล้วครับ ผมเองก็ควรจะกลับแล้ว
ไม่งั้นจะถึงพนมเปญดึกเกินไปครับ

บรรยากาศหลังฝนผ่านไปครับ ...
เป็นทริปที่ผมประทับใจมากๆเลยว่ะครับ
ถ้าไม่มีบองอุ้ย คงไม่มีใครรู้ว่ะครับว่ามีที่เที่ยวตรงนี้ด้วย
เพราะไม่มีฝรั่งเลยสักคน เขมรล้วนๆเลยครับ
ทริปหน้ากะว่าจะชวนไปทะเลกัมปงโสมครับ ...
2.
มื้อเย็นเมื่อกี้ ผมไปกินข้าวที่ห้างโสรยามาครับ
ดีใจจนนมเต้นเลยครับ เพราะเห็นร้านที่มันเอาไม้ตีปิดมานาน
มันเขียนว่าร้าน swensen's กำลังจะมาเปิดแล้วครับ ...
ผมเคยบ่นบ่อยมากว่า ที่นี่หาไอติมดีๆกินไม่ได้เลย
ไอ้ haagen dazs ที่นี่มันก็ import มาจากไทย ยิ่งแพงไปใหญ่
pint นึงประมาณ 400 บาทครับ ไม่มีตังค์ ...
มาอยู่ที่นี่ แค่ swensen's ก็ถือว่าหรูระดับเทพแล้วครับ
3.
วันนี้มีความสุขก็จริงครับ แต่จริงๆก็มีเรื่องเศร้าครับ
ผมมีความเชื่อว่า ความสุขกับความเศร้ามันเป็นของขายแพคคู่
(bundle sales) เราแยกซื้อไม่ได้ครับ ...
ก็ได้แต่ทำใจ แกล้งหลับตาข้างเดียวเหมือนไม่รับรู้อะไรครับ
4.
มีปริศนาธรรมมาให้ร่วมเพศ ...เอ้ย ร่วมสนุกกันครับ
ไอ้เจ้านี่เป็นของกินที่ขายอยู่หน้าน้ำตกครับ
ให้ทายว่าเป็นอะไรครับ อร่อยมากๆเลยครับ
ดูหน้าตาตอนแรกผมก็ไม่ค่อยกล้ากินครับ แต่ลองทีเดียว
กินจนเกลี้ยงไม้เลยว่ะครับ ...
ให้เขียนคำตอบทายมา พร้อมกับรางวัลที่อยากได้ครับ
ใครทายถูก เดี๋ยวจะติดต่อกลับไปเป็นการส่วนตัวครับ

มีหลายคนเกรี้ยวกราดด่ามาทาง msn ทำนองว่า
"เชี่ย ... ยากชิบหาย ใครมันจะทายถูก ใบ้หน่อยสิวะ"
เอาครับ ... งานนี้ใครทายถูก แจกจริงๆครับ มีให้ 3 คำใบ้ครับ
1. เป็นเนื้อสัตว์
2. ข้างในยัดไส้ด้วยจ้ะ
3. ไส้ที่ยัดเข้าไปนี่แหละ ทำให้มันอร่อยโคตรรรรร ...
เอ้า ... ใบ้ให้แล้ว ทายมาๆๆ อย่าเรื่องมาก เดี๋ยวปั๊ดเหนี่ยว ...
ส่วนใหญ่หากเวลาทำงานเครียดมากๆ ก็ขับรถไปน้ำตกเลยครับ นั่งมองน้ำเอาเท้าแช่น้ำสักพัก แล้วก็กลับไปทำงานต่อ บางครั้งก็เอางานไปทำที่น้ำตกด้วยนะ (เว่อร์ซะไม่มีหล่ะ) มันก็ทำให้มีความสุขกับการทำงานที่น่าเบื่อได้ในระดับหนึ่งนะครับ...
ตอบปริศนาธรรมนะจ๊า
ขอตอบสองคำตอบนะ
รูปพรรณสัณฐานคล้ายคลึงปลาหมึกตรงท่อนเนื้อตัวกำยำอ่ะ เลยขอตอบว่าปลาหมึกละกัน ถ้าไม่ใช่ก็ขอตอบแบบแหวกแนวไปเลยว่าเปน เจี๊ยวกวางพันธุ์อะเบอร์ครอมบี้
ถามเพิ่มหน่อยดิ*
ขนเม่นนี่เค้าเอามาทำไรกันได้เหรอ สงสัยสงสัย
#1 By น้องสาว (125.24.62.87) on 2007-08-19 23:29