Day 92: escape
posted on 07 Oct 2007 08:39 by bongtao in cambodia, move
1.
หากวันเสาร์อาทิตย์เป็นวันที่พึงจะได้พักผ่อน
ก็คงไม่นับรวมวันเสาร์อาทิตย์ของผมในสัปดาห์นี้
เมื่อคืนผมเลิกประชุมประมาณ 3 ทุ่ม
(ความเศร้าเชี่ยๆ คือ ไอ้วินโทรมาตอน 5 โมงกว่า
มันบอกว่า มันอยู่ตลาดน้ำอัมพวา และจะซื้อขนมชั้นไปฝาก
แต่ผมกำลังนั่งทำตัวเลขอยู่ในห้องประชุมของโรงงานผม
สรุปว่า แม่ผมจะได้กินขนมชั้นของมันแทน)
หลังเลิกประชุม มื้อค่ำ ผมงดดื่มแอลกอฮอล์ทุกชนิด
เพราะกลัวอ้วก ... และถ้าอ้วก มันคงจะอ้วกออกมาเป็นตัวเลข
ตอนนี้วันอาทิตย์ เวลา 8 โมงเช้า
ผมกำลังรอรถมารับเพื่อกลับพนมเปญด้วยสภาพร่างกายที่ค่อนข้างแย่
เมื่อคืนผมนอนในห้องที่ไม่คุ้นที่เอาซะเลย
ทำให้ผมต้องเปิดเพลงเบาๆคลอไว้ตลอดทั้งคืน
รวมเวลานอนแล้วไม่น่าเกิน 5 ชั่วโมง
วันนี้ผมคงทำงานไม่ไหวแล้ว วันนี้ผมอยากกินไอติมมะม่วง
และนับจากวันนี้ ผมมีเวลาอีกแค่ 3 วันในการตัดสินใจ
ว่าวันหยุดยาว 5 วันที่นี่ ผมจะทำอะไรดี ...
ผมไม่อยากกลับเมืองไทย ...
ผมหวังว่าสองวันนี้ ผมจะรวบรวมข้อมูลและความกล้าได้มากพอ
แล้วผมจะไปเป็นกะหรี่ เอ้ย ...กะเหรี่ยงที่เวียดนาม
2.
ผมไม่อยากพลาดโอกาสไปอีกครั้ง
สิ้นเดือนนี้ ที่นี่มีวันหยุึดฟันหลออยู่
เมื่อคืนในขณะที่ผมทำงานจนถึงความอดทนขีดสุดท้าย
เพิ่มตัดสินใจว่า ผมต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว ...
ผมทำงานแบบนี้ต่อไปไม่ได้แน่ๆ ...
ผมต้องหนี ...
ผมเปิดเว็บของ bangkok airways
ตัดสินใจใช้ mileage ที่สะสมมาเกือบสองปีจนเกือบหมด
ผมหยิบบัตรเครดิตขึ้นมากรอกรหัสท้ายบัตร 3 ตัวเพื่อจ่ายเงินทันที
พร้อมกับส่งเมล์กลับไปกรุงเทพฯ เพื่อขอลาพักร้อน 2 วัน
และเมล์ไปคอนเฟิร์มที่พักกับ hostel ที่นั่น ...
ผมคิดถึงเกาะเล็กๆเกาะนึงใกล้ๆมาเก๊า
ผมคิดถึงเกาะนั้นที่ตอนตีหนึ่งแล้วผมยังเดินเล่นได้อยู่
ผมคิดถึง mango parfait ที่ร้าน sweet dynasty
ผมคิืดถึง ไอติมรสงาดำของ haagen dazs
ผมคิดถึง ร้านไอติม ben & jerry
ผมคิดถึง strawberry smoothie ที่ถนนนาธาน
ผมคิดถึง ข้าวหมูแดง ที่กินร้านริมทางตรงไหนก็อร่อย
ผมคิดถึง ทาโกะยากิที่ศูนย์อาหารใน ocean terminal
ผมคิดถึง เกี๊ยวกุ้งลูกโตๆ บะหมี่ร้อนๆ
ผมคิดถึง victoria peak ยามค่ำคืน
ผมคิดถึง ocean park ซึ่งผมไปตอนเด็กๆแล้วกลับไม่กล้าเล่นอะไร
ผมคิดถึง krispy kream ที่ผมไปครั้งที่แล้วเสือกหาร้านไม่เจอ
ผมคิดถึง nama chocolate ของ royce
...

(ส่วน Advertorial)
ร่วมนับถอยหลัง 20 วัน ...
สู่การไปเที่ยวต่างประเทศคนเดียวครั้งแรกของผม
และเตรียมพบกับ บล๊อคตอนพิเศษ 6 ตอนรวด
"ทริปชายเดี่ยว เดินไปกินไปกับกะเหรี่ยงไทยในฮ่องกง"
(จบส่วน Advertorial)
หากวันเสาร์อาทิตย์เป็นวันที่พึงจะได้พักผ่อน
ก็คงไม่นับรวมวันเสาร์อาทิตย์ของผมในสัปดาห์นี้
เมื่อคืนผมเลิกประชุมประมาณ 3 ทุ่ม
(ความเศร้าเชี่ยๆ คือ ไอ้วินโทรมาตอน 5 โมงกว่า
มันบอกว่า มันอยู่ตลาดน้ำอัมพวา และจะซื้อขนมชั้นไปฝาก
แต่ผมกำลังนั่งทำตัวเลขอยู่ในห้องประชุมของโรงงานผม
สรุปว่า แม่ผมจะได้กินขนมชั้นของมันแทน)
หลังเลิกประชุม มื้อค่ำ ผมงดดื่มแอลกอฮอล์ทุกชนิด
เพราะกลัวอ้วก ... และถ้าอ้วก มันคงจะอ้วกออกมาเป็นตัวเลข
ตอนนี้วันอาทิตย์ เวลา 8 โมงเช้า
ผมกำลังรอรถมารับเพื่อกลับพนมเปญด้วยสภาพร่างกายที่ค่อนข้างแย่
เมื่อคืนผมนอนในห้องที่ไม่คุ้นที่เอาซะเลย
ทำให้ผมต้องเปิดเพลงเบาๆคลอไว้ตลอดทั้งคืน
รวมเวลานอนแล้วไม่น่าเกิน 5 ชั่วโมง
วันนี้ผมคงทำงานไม่ไหวแล้ว วันนี้ผมอยากกินไอติมมะม่วง
และนับจากวันนี้ ผมมีเวลาอีกแค่ 3 วันในการตัดสินใจ
ว่าวันหยุดยาว 5 วันที่นี่ ผมจะทำอะไรดี ...
ผมไม่อยากกลับเมืองไทย ...
ผมหวังว่าสองวันนี้ ผมจะรวบรวมข้อมูลและความกล้าได้มากพอ
แล้วผมจะไปเป็นกะหรี่ เอ้ย ...กะเหรี่ยงที่เวียดนาม
2.
ผมไม่อยากพลาดโอกาสไปอีกครั้ง
สิ้นเดือนนี้ ที่นี่มีวันหยุึดฟันหลออยู่
เมื่อคืนในขณะที่ผมทำงานจนถึงความอดทนขีดสุดท้าย
เพิ่มตัดสินใจว่า ผมต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว ...
ผมทำงานแบบนี้ต่อไปไม่ได้แน่ๆ ...
ผมต้องหนี ...
ผมเปิดเว็บของ bangkok airways
ตัดสินใจใช้ mileage ที่สะสมมาเกือบสองปีจนเกือบหมด
ผมหยิบบัตรเครดิตขึ้นมากรอกรหัสท้ายบัตร 3 ตัวเพื่อจ่ายเงินทันที
พร้อมกับส่งเมล์กลับไปกรุงเทพฯ เพื่อขอลาพักร้อน 2 วัน
และเมล์ไปคอนเฟิร์มที่พักกับ hostel ที่นั่น ...
ผมคิดถึงเกาะเล็กๆเกาะนึงใกล้ๆมาเก๊า
ผมคิดถึงเกาะนั้นที่ตอนตีหนึ่งแล้วผมยังเดินเล่นได้อยู่
ผมคิดถึง mango parfait ที่ร้าน sweet dynasty
ผมคิืดถึง ไอติมรสงาดำของ haagen dazs
ผมคิดถึง ร้านไอติม ben & jerry
ผมคิดถึง strawberry smoothie ที่ถนนนาธาน
ผมคิดถึง ข้าวหมูแดง ที่กินร้านริมทางตรงไหนก็อร่อย
ผมคิดถึง ทาโกะยากิที่ศูนย์อาหารใน ocean terminal
ผมคิดถึง เกี๊ยวกุ้งลูกโตๆ บะหมี่ร้อนๆ
ผมคิดถึง victoria peak ยามค่ำคืน
ผมคิดถึง ocean park ซึ่งผมไปตอนเด็กๆแล้วกลับไม่กล้าเล่นอะไร
ผมคิดถึง krispy kream ที่ผมไปครั้งที่แล้วเสือกหาร้านไม่เจอ
ผมคิดถึง nama chocolate ของ royce
...

(ส่วน Advertorial)
ร่วมนับถอยหลัง 20 วัน ...
สู่การไปเที่ยวต่างประเทศคนเดียวครั้งแรกของผม
และเตรียมพบกับ บล๊อคตอนพิเศษ 6 ตอนรวด
"ทริปชายเดี่ยว เดินไปกินไปกับกะเหรี่ยงไทยในฮ่องกง"
(จบส่วน Advertorial)
Tags: bangkok airways, dessert, hong kong, mango, mileage, parfait, sweet dynasty, sweets7 Comments
#1 By ปอนปอน on 2007-10-07 10:56