มนุษย์เงินเดือนที่แรงที่สุดในอินโดจีน

1.
เพื่อนๆใส่นาฬิกากันหรือเปล่าครับ...
ผมเป็นคนที่ติดนาฬิกาข้อมือแบบขาดไม่ได้เลยล่ะ
ถ้าวันไหนที่ลืมใส่ตอนแต่งตัวออกจากบ้าน จะรู้สึกแปลกๆทันที
ผมจึงไม่เคยลืมใส่นาฬิกาเลยแม้แต่วันเดียว

2.
เมื่อสัก 10-12 ปีที่แล้ว...ตอนนั้นผมเรียนอยู่ ม.สอง
ในบ้านเรามีกระแสแฟชั่นไร้สติอย่างนึงที่รุนแรงมาก ไม่รู้ว่าเริ่มมาจากไหน
มันแพร่ระบาดไปตามโรงเรียนทั่วทุกหนระแหงในประเทศไทย
โรงเรียนของผมก็หนีไม่พ้น ...

ผมกำลังพูดถึงนาฬิกา G-Shock และ Baby G ของคาสิโอ

พูดถึงแล้วคงนึกหน้าตากันออกเนอะ...
G-Shock เป็นนาฬิกาเรือนบึกๆ ทำด้วยเรซินสีดำ หน้าจอดิจิตอลดูปิ๊วป๊าวทันสมัย
มีปุ่มให้กดตั้งโหมดนู่นนี่ตั้งสี่ห้าปุ่ม แถมมีปุ่มกดจอเรืองแสงอีก (ว้าววว )
ส่วน Baby-G เป็นนาฬิกาผู้หญิงสีสันตอแหล และตอนนั้นถ้าจะให้อิน
ต้องเป็นรุ่นที่มีกันชนคาดบนคาดล่างด้วยนะ ...ใส่แล้วอินเทรนด์โดดเด้งสุดๆ

โอ้ย ...ตอนนั้นนี่ใส่กันทั้งบ้านทั้งเมืองจริงๆครับ เด็กก็ใส่ คุณครูก็ใส่
ของปลอมระบาดเกลื่อนไปหมด ตลาดนัดบ้านผมยังมีขายเลย
ผมจำไม่ได้ครับ ว่าตอนนั้นเขาขายกันเรือนละเท่าไรกัน
เพราะไม่ว่าจะเท่าไรก็ตาม สำหรับเด็กชายเต่าที่ได้ค่าขนมวันละ 50 บาท
ยังไงมันก็แพงอยู่ดีนั่นแหละครับ ...

ตอนนั้นผมกลับรู้สึกเฉยๆกับนาฬิกาพวกนี้นะ คงกำลังเนิร์ดอยู่
ถ้าจำไม่ผิด ตอนนั้นผมน่าจะใส่นาฬิกาดิจิตอลของคาสิโอแบบต๊อกต๋อย
เรือนนึง 500 กว่าบาท ประมาณนี้แหละ ...
ก่อนผมจะเปลี่ยนมาใส่นาฬิกาแบบเข็มเมื่อช่วงม.ปลาย
เพราะรู้สึกว่าแบบดิจิตอลมันดูเด็กไปหน่อย (แก่แดดแต่เด็กเลยนะกู)

พอเรียนมหาลัย ผมก็เริ่มเกิดกิเลส อยากมีนาฬิกาดีๆกับเขาบ้าง
พ่อผมก็เลยซื้อนาฬิกาของ Tag Heuer ให้ตอนที่ไปฮ่องกงเมื่อปีสอง
กลายเป็นสินทรัพย์ที่มีราคาแพงที่สุดในชีวิตผม ราคาตอนนั้นประมาณ 65,000 บาท
ใส่ด้วยความทะนุถนอม ถอดแล้วเก็บใส่กล่องกำมะหยี่ทุกเช้าเย็น ...

ใส่นาฬิกาหรูๆไปสักพัก ผมเริ่มไม่ค่อยสะดวกเท่าไร
เพราะมันแพงเกินไปจนเราต้องระวัง ว่ามันจะไปโดนนู่นโดนนี่เป็นรอย
มันเหมาะกับการใส่กับชุดหรูดูดี เวลาไปออกงานที่ต้องแต่งตัวดีๆมากกว่า
ยิ่งพอมาทำงาน ต้องเดินทาง ต้องไปไซท์ก่อสร้าง สมบุกสมบันเหลือเกิน
แต่เสือกใส่นาฬิกาแพงกว่าเงินเดือนตั้งสามเท่า ผมก็ว่ามันแปลกๆอยู่
ผมก็เริ่มเล็งๆหานาฬิกาประเภท งามอย่างมีคุณค่า ราคาน้ำอัดลม ...มาใส่แทน

แล้วผมก็ไปเจอนาฬิกาที่ว่าที่เขมรนี่เอง...

ในพนมเปญจะมีตลาดสำหรับนักท่องเที่ยว ขายนาฬิกาปลอมยี่ห้อหรูกันเยอะแยะเลยครับ
ผมว่าก็คงมาจากแหล่งเดียวกับที่ขายในจีนแหละ ราคาก็พอรับไหว
มีตั้งแต่ 500 บาทไปจนถึงเกือบ 2000 บาทครับ ผมซื้อมาตั้งหลายเรือน
เพราะตอนนั้นกำลังเห่อเบี้ยเลี้ยง ทำงานวันเดียวซื้อได้ตั้งสองสามเรือน
เลยซื้อมาเป็นของฝากให้เพื่อนสนิทที่เมืองไทยด้วย (ซึ่งตอนนี้เจ๊งเรียบไปหมดแล้ว) 

เรื่องคุณภาพก็เข้าข่าย ตาดีได้ ตาร้ายเสียแหละครับ ...หวังอะไรมากไม่ค่อยได้
โชคดีที่ผมกินวิตามินเอเยอะ เลยตาดีมาตลอด ไม่เคยเจอปัญหาเลย
แต่พี่ๆหลายคนที่ซื้อจากร้านเดียวกัน เดือนนึงเจ๊ง สามเดือนเจ๊ง ปีนึงเจ๊งก็มี
บางรายเม็ดมะยมหลุด บางรายหยุดเดินไปดื้อๆ ยิ่งถ้าเป็นแบบออโต้
แค่สองสามวันก็เดินเพี้ยนไปเกือบสิบนาทีแล้ว ...

นาฬิกาคู่บุญของผม ช่วงที่ทำงานอยู่เขมรเป็นยี่ห้อ Longines ของปลอม
รุ่นอะไรไม่รู้ ซื้อมา 32 US$ หรือประมาณพันกว่าบาท เป็นแบบควอตซ์ สายหนัง
(ซึ่งจริงๆเป็น PVC กระจอกๆที่ตอนนี้เริ่มถลอกปอกเปิกไปแล้ว) ใส่แล้วดูเป็นผู้ใหญ่มากๆ
เหมาะสำหรับมนุษย์เงินเดือนที่ทำงานออฟฟิศอย่างผมเป็นที่สุด

เคยไปเดินเจอของจริงที่งาน world watch ที่เซ็นทรัลตอนกลับมาเมืองไทยครั้งนึง
เห็นราคาแล้วตกใจจนต้องเอามือขวาซุกซ่อนของปลอมบนข้อมือไว้ในกระเป๋ากางเกง

87,000 บาท ...อู้วววว...

3.
กลับมาเมืองไทยครั้งนี้ไม่รู้อะไรดลใจขึ้นมา อยู่ดีๆผมก็อยากได้นาฬิกาถูกๆทนๆ
เอาไว้ใส่ตอนไปเที่ยว เพราะไอ้ Longines ที่ใส่ทำงานอยู่นี่มันดูแก่มากกกกก
เวลาใส่ไปเดินห้าง เดินเจเจ ใส่กางเกงยีนส์ลากแตะ มันประดักประเดิดโคตร

G-Shock เลยพุ่งเข้ามาในหัว กลายเป็นตัวเลือกลำดับแรกๆของผม
เพราะผมมั่นใจว่า ไอ้ G-Shock นี่แหละทนสะใจผมแน่ๆ
ยิ่งพอไปเช็คราคาในห้างก็พบว่า ราคามันไม่ได้แพงอย่างที่คิดครับ
ราคาเริ่มต้นอยู่ที่ราว 2,000 บาทสำหรับรุ่นที่เป็นเรซินสีดำๆบึกๆ
ส่วนสายสแตนเลส หรือรุ่นที่ลูกเล่นเยอะๆก็ราวๆ 4-5,000 บาทขึ้นไป
ซึ่งรุ่นพวกนี้อยู่นอกสายตาผม เพราะว่าแพงเกินกว่างบที่ตั้งไว้
และ G-Shock ในความทรงจำของเด็กชายเต่า จะเป็นสายสแตนเลสไม่ได้
จะเป็นแบบเข็มไม่ได้ มันต้องเป็นแบบเรซินบึกๆ และหน้าจอดิจิตอลเท่านั้น!!!

เย็นเมื่อวาน, พอเลิกงานผมก็บึ่งรถไปจอดที่พารากอน
แล้วเดินไปที่โบนันซ่า ที่ผมรู้จักร้านขายนาฬิกาอยู่ร้านนึง
เห็น G-Shock เต็มตู้เลยครับ แถมราคาก็ถูกกว่าในห้างตั้ง 30%
ก็เลยยืนเลือกอยู่สักพัก ผมพบว่า เรือนเรซินบึกๆสีดำที่อยากได้มันดูแปลกๆตอนใส่จริง
อาจจะเพราะผมเป็นคนตัวเล็ก ข้อมือก็เล็ก ...ใส่นาฬิกาเรือนหนาๆแล้วไม่ค่อยเข้ากัน

เลือกไปเลือกมาอยู่หลายนาที ... สุดท้ายก็ได้เรือนที่ถูกใจครับ
ถูกใจทั้งสี ทั้งราคา และทั้งรูปแบบครับ ถึงจะไม่ตรงกับที่ตั้งใจไว้ตอนแรก
ตกลงปลงใจจ่ายเงิน 2,200 บาทซื้อ G-Shock เรือนแรกในชีวิตให้ตัวเอง

...แหะๆ ...



จะบอกว่าของจริงมันแดงเถือกกว่าในรูปนี้อีกเยอะเลยครับ
แถมตรงสายมันจะมีลายกราฟฟิกแบบ heavy metal ด้วยล่ะ
ดูไปดูมา ผมว่ามันคล้ายพวกเครื่องมือแปลงร่างของแก๊งมนุษย์ไฟฟ้าห้าสีเหมือนกันแหะ...

เห็นเจ้าของร้านเขาว่ารุ่นนี้มันตกรุ่นไปแล้ว ก็เลยหยิบรุ่นที่หน้าตาคล้ายๆกัน
ราคาก็เท่าๆกันมาให้ดู หูย... สีสันอลังการกว่าอีกครับ มีทั้งม่วงเข้ม เขียวมะนาว
เหลืองมรกต น้ำเงินเนวี่บลู เห็นแล้วนึกไอเดียได้เลยว่ะครับ...

น่าจะไปเกณฑ์เพื่อนมนุษย์เงินเดือนอีกสักสามสี่คนมาตั้งแก๊งใส่นาฬิการุ่นนี้
เป็นขบวนการมนุษย์เงินเดือนห้าสี ...โอ้ว ...ซะระริมังเรนเจอร์
ปราบปรามเหล่าร้ายและนายงี่เง่า ...

ปล. ผมใส่นาฬิกามือขวาครับ