มนุษย์เงินเดือนที่แรงที่สุดในอินโดจีน

1.
ผมพบว่า คนเขมรเป็นคนขี้ตกใจครับ
มีหลักฐานมายืนยันด้วย ...

หลักฐาน

มันเป็นเมล์จากที่โรงงาน ที่ผมประสานงานเรื่องผลิตพวงกุญแจ
เพื่อเป็นของที่ระลึกให้แขกที่จะมาโรงงาน ผมบอกว่าทางฝ่ายการตลาดก็น่าทำ
ผมก็เลยอาสาว่า เดี๋ยวจะไปสืบราคาให้ แล้วผลิตใช้ไปด้วยกันเลย
แต่กระบวนการชักช้าไปหน่อย เลยมีเมล์มาทวง...

เปิดเมล์ตู้มมา ...
Dear Bong!!! มึงจะใส่อัศเจรีย์ 3 อันมาเพื่ออะไรเนี่ย !!!?
มึงตื่นเต้น ตกใจ มากขนาดนั้นเลยเหรอ กับอีแค่พวงกุญแจเนี่ย
นี่ถ้ามันมาคุยกับผม มันคงวิ่งตาเหลือก แหกปากเสียงดังโหวกเหวกโวยวายลั่นออฟฟิศแน่ๆ

ยัง...ยังมีอีกเคส เวลาที่เด็กมันทำใบเบิก มันจะต้องเขียนคล้ายๆใบโอนเงินที่ธนาคารน่ะ
คือมีจำนวนเงินที่เป็นตัวเลข แล้วก็เป็นตัวหนังสือภาษาอังกฤษกำกับอีกรอบนึง
มีลูกน้องคนนึง ส่งใบเบิกค่าสมาชิกหนังสือพิมพ์รายเดือน เดือนละ 8US$ มาให้ผมอนุมัติ
ซึ่งตัวหนังสือกำกับมันควรจะเขียนว่า eight dollars only หรือแปลไทยว่า แปดเหรียญสหรัฐฯถ้วน
(คำว่า only ในการเขียนแบบนี้ แปลว่า "ถ้วน" นะครับ ไม่ใช่ "เท่านั้น")
แต่นี่มันเขียนมาว่า eight dollars only!!! หรือ แค่แปดเหรียญเองนะพี่!!!
...ห่านจิก ... มึงจะตกใจไปถึงหนายยยยยยยยยย
(สรุปว่า วันนั้นผมไม่เซ็นให้ครับ บอกให้มันไปสงบสติอารมณ์แล้วไปแก้มาใหม่)


2.
มีของแถมให้อีกฉบับ

อันนี้เป็นสตาฟฟ์ใหม่ มาทำสรุป market share รายเดือน
เห็นภาษามันแล้วอลังการมาก กะอีแค่ส่งไฟล์มาให้นี่ถืือเป็นเกียรติแก่ชีวิตสุดๆ
ถ้ามัน print เป็น hard copy มาให้ผม ท่าทางคงจะถวายใส่พานพุ่มมาให้


...เฮ้อ ... เมล์งานเรื่องเครียดๆ บางทีก็มีอะไรให้แอบฮาได้เหมือนกันเนอะ

ปล. พรุ่งนี้จะไปเป็นมนุษย์เงินเดือนออน เดอะ บีช ภาค 2 ที่สีหนุวิลล์แล้วครับ
รอติดตามชม ...