มนุษย์เงินเดือนที่แรงที่สุดในอินโดจีน

หมายเหตุ:
รูปภาพและเนื้อหาในเอนทรี่ เขียนขึ้นเพื่อจุดประสงค์ด้านความบันเทิง
และเผยแพร่ให้คนไทยได้เข้าใจถึงวัฒนธรรมของชาวกัมพูชามากขึ้น
เนื้อหาอาจมีการแต่งเติมเพื่อเป็นอรรถรสให้อ่านสนุกสนานมากขึ้น
ไม่มีเจตนาที่จะดูถูก ลบหลู่ หรือแสดงทัศนคติเชิงลบต่อชาวกัมพูชา
และประเทศกัมพูชาแต่อย่างใด

ด้วยความเคารพ
บองเต่า

1.
สิ่งหนึ่งที่ผมอยากจะเห็นในประเทศกัมพูชา ไม่ใช่ความเจริญรุ่งเรือง
ประเภทที่แสดงผ่านออกมาด้วยโครงการคอนโดมิเนียมหรูใจกลางเมือง
หรือ หลุยส์ วิตตอง มาเปิดสาขาเป็นครั้งแรกที่ห้างใหญ่ในพนมเปญ

ผมแค่อยากเห็นคนเขมรอ่านหนังสือมากขึ้น…

อย่างที่ผมเคยบอก, นิตยสารในเขมรมีความหลากหลายต่ำมาก
คาดว่า สามารถนับได้ครบโดยไม่ต้องยืมนิ้วจากคนข้างๆเลยด้วยซ้ำ
ยิ่งถ้าพูดถึง “ประเภท” ของนิตยสารแล้ว อาจจะใช้แค่มือเดียวก็พอ
เพราะที่เห็นมีขายอยู่กันเอิกเกริก ก็มีแค่ 3 ประเภท
1. หนังสือโทรศัพท์มือถือ (แบบเดียวกับที่บ้านเราเพิ่งมีมา 4-5 ปีนี้)
2. หนังสือกอสซิป ซุบซิบดารา (แบบที่เกิดขึ้นในบ้านเราช่วง 2-3 ปีที่ผ่านมา)
3. หนังสือปกิณกะ หรือเทียบได้กับคู่สร้างคู่สมบ้านเรา

โดยเฉพาะหนังสือประเภทที่ 3 หรือปกิณกะทั่วไปนี่แหละ
เป็นหนังสือที่ขายดีที่สุด ยอดขายตามที่เอเจนซี่แจ้งมาคือเดือนละ 25,000 ฉบับ
ซึ่งเมื่อเทียบกับจำนวนประชากรของเขมรแล้วก็ถือว่าเยอะทีเดียว

ผมเลยลองซื้อหนังสือพวกนี้มา “ดู” หน่อยว่ามันมีอะไรน่าสนใจ
หลังจากที่ลองเปิดผ่านๆ เพราะอ่านไม่รู้เรื่อง จนจบไปหนึ่งรอบ
ก็พบว่ามันน่าสนใจจริงๆด้วย ... วันนี้เลยยอมหิ้วมาที่ออฟฟิศ
จับยัดเข้าเครื่องสแกนมาให้ดูกันหน้าต่อหน้า ...

ถ้าอ่านไม่ออก ก็คิดซะว่าดูเพลินๆนะครับ
ส่วนคำบรรยายใต้ภาพนั่น ผมเขียนโดยใช้จินตนาการทั้งหมด

2.
เรามาเริ่มจากหนังสือที่ “เคย” เป็นอันดับ 1 มาก่อน
หัวนี้ชื่อ The Popular Magazine ครับ ...
เพิ่งโดนโค่นบัลลังก์ตกมาเป็นที่สองเมื่อราวๆปีที่แล้วนี่เอง
สนนราคาเล่มละ 4500 เรียล (45 บาท)
เป็นนิตยสารรายสิบวัน วางขายทั่วประเทศ หาซื้อได้ตามแผงทั่วไป

ฉบับที่สแกนมานี้ เป็นฉบับของปีที่แล้วครับ
ของเดือนไหนจำไม่ได้แล้ว พอดีดองเอาไว้นานมากๆ
เพิ่งได้ฤกษ์เอามาสแกนวันนี้นี่เอง


หน้าปก
ผมล่ะงงจริงๆ ว่าเจ๊เสื้อลายแดงคาดขาวตรงกลางหน้าเนี่ย
เจ๊แกสงสัยอะไรอยู่ ??? ถึงได้ทำหน้านิ่วคิ้วขมวดขนาดนั้น
ทรงผมเจ๊แกก็ออกจะเก๋ไก๋ เพราะถักเปียเส้นเล็กๆทั้งหัว
ประหนึ่งว่าเดือนที่แล้ว เจ๊เพิ่งไปแบ๊คแพ๊คที่ถนนข้าวสารบ้านเรามา
กลับมาก็มาถ่ายแบบต่อเลย

ส่วนเจ๊คนมุมขวาล่าง คนนี้เสื้อผ้าไม่เท่าไร
แต่ที่ปวดตับมากคือทรงผม ไม่รู้จะเอาไอ้ฝอยขัดหม้อต้มชาดำเย็น
มาติดเป็นพู่ระย้าทำถ้วยทำไม มองเร็วๆนึกว่ามีหมาพุดเดิ้ลเกาะหัวอยู่

ส่วนน้องสาวที่ตะกรองกอดผู้ชาย คนนี้น่ารักอยู่นะ
ผู้ชายนี่มองเผินๆก็คล้ายไอ้ Zac Efron ที่กำลังโด่งดังในอเมริกาอยู่
ท่ากอดโอบกันก็ดูน่ารักกระแดะสมวัยมาก ชอบครับ ...

ส่วนรูปกรอบเล็กๆมุมซ้ายล่างนั่น หาอ่านรายละเอียดได้ในเล่ม
น่าจะเป็นข่าวเครื่องบินตก กับเณรแอร์ปลุกเสกอะไรสักอย่าง


โฆษณา: บรีส คัลเลอร์
ไม่รู้ว่าเมืองไทยใช้ print ad ตัวเดียวกันกับอันนี้หรือเปล่า
ดูๆแล้ว น่าจะเป็นพรีเซนเตอร์คนไทยทั้งคนแม่และคนลูก
แต่รู้สึกแม่จะหัวเราะเหมือนคนบ้าจี้มากกว่าจะมีความสุข
อนุมานได้ว่า น้องกระต่ายสีชมพูคงจะเอามือเข้าไปล้วงอวัยวะ
อะไรสักอย่างของคุณแม่อย่างคะนองมือ คุณแม่ถึงได้หัวเราะเอิ้กอ้ากขนาดนั้น
สรุปแล้ว ดูเสียจริตทั้งแม่ทั้งลูกยังไงชอบกล


เด็กเหี้ย:
ไม่ได้ด่า ... ก็เห็นๆกันอยู่ ว่ามีเด็กนั่งขี่เหี้ยอยู่
เห็นแล้วน่ากลัวมาก เพราะเหี้ยมันตัวใหญ่กว่าเด็กอีก
เกรงว่าสักวันนึง เด็กอาจจะโดนเหี้ยจับแดกได้

นี่ถ้าเด็กโตขึ้น (โดยไม่โดนเหี้ยจับกิน) แล้วคิดอุตริจะแต่งงานกันกับเหี้ย
งานนี้หนุ่มอุดรที่แต่งงานกับงูท่าทางจะมีหนาว...


ดาราพาเที่ยว:
อันนั้นคาดว่าจะเป็นดารานักร้องชื่อดังคนหนึ่งของเขมร
แต่งตัวกิ๊บเก๋มาก แถมมีสติ๊กเกอร์รูปผีเสื้อวิ้งๆติดตั้งแต่หน้าผาก
ไล่ลามไปจนถึงหางคิ้ว แล้วอ้อมวกกลับมาใต้ตาขวาจนถึงจมูก
นี่อาจจะเป็นเทรนด์ใหม่ของสาวเขมรประจำปีชวด

ส่วนสองรูปข้างบน ไม่เข้าใจว่าต้องการจะสื่ออะไร
รู้แค่ว่าไปเที่ยวซิดนี่ย์มา แต่อีป้าอ้วนดำข้างๆนั่นละใคร ???
แถมรูปซ้ายยังดูเหมือน photoshop ตัดแปะอีกตะหากแน่ะ



เจ๊สงสัยอะไรครับ?
ผมว่าจริงๆเจ๊คนนี้ก็สวยดีนะ หุ่นดีมากด้วย หน้าท้องแบนราบน่าลูบคลำ
ติดอย่างเดียว ... เจ๊สงสัยอะไรอยู่ครับ??? เจ๊ทำหน้าแบบปวดอึมาแต่เช้า
เหมือนโดนช่างภาพขืนใจให้มาโพสหน้ากล้อง ...
จะว่ายิ้มก็ไม่ยิ้ม จะบึ้งก็ไม่บึ้ง เป็น photoshoot ที่ดูแล้วรู้สึกสับสนมากๆ



อย่าแดกกรูนะ!
อันนี้เป็นหน้าต่อเนื่องจากเจ๊ขี้สงสัยเมื่อกี้ ...
หน้านี้ดูเหมือนจะคลายความสงสัยไปบ้าง แต่กลายเป็นความหวาดวิตก
เพราะดูแล้วเจ๊ทำหน้าเหวอได้ใจมาก ประมาณว่าไอ้ผู้ชายคนนั้นเป็นซอมบี้
และกำลังจะจับเจ๊กินหัวกินหางทั้งเป็น ...

แต่ผมว่าถึงเจ๊จะถูกจับแดก ไอ้ผู้ชายคนนี้มันก็คงตายไปด้วยแหละ
เพราะไอ้สาหร่ายเกลียวทองที่เจ๊ประดิษฐานไว้บนหัวเจ๊จะติดคอมันตาย....


หนุ่มว่าน กะ สาวพุดเดิ้ล
ผู้ชายคนนี้ผมมองครั้งแรกนึกว่าเป็นเพื่อนบ้านกับว่าน AF
เพราะหน้าเหมือนกันมาก! แถมมีไว้เคราหรอมแหรมเหมือนกันอีก
แต่เสื้อผ้านี่ไม่เข้าใจว่าฝ่าย prop สิ้นเนื้อประดาตัวแล้วหรือไง
นี่มันเสื้อกล้ามสะพานพุทธที่เด็กแว๊นมันซื้อไปใส่นอนกันชัดๆ
แถมนายแบบก็ทำหน้าง่วงๆ ได้อารมณ์เสื้อใส่นอนอยู่บ้านที่สุด

ส่วนเจ๊พุดเดิ้ล พอได้เห็นหน้าโคลสอัพ ผมว่าเจ๊แกสวยนะครับ
ถ้าเจ๊แกไม่เอาพวงขนหมาพุดเดิ้ลไปห้อยติดหัวไว้แบบนั้นน่ะ

ถ้าผมเป็น บก.หนังสือเล่มนี้ จะไล่ฝ่าย prop ออกไปขายเต้าฮวยทันที
แค่เสื้อกล้ามสะพานพุทธก็ไม่น่าให้อภัยแล้ว ไหนจะตุ้มหูชมพูแปร๋นนั่นอีก
สำเพ็งชัดๆ !!! ท่าทาง บก. ตัวจริงจะส่งฝ่าย prop มาเมืองไทย
เพื่อศึกษา Bangkok Fashion Week ที่สยามพารากอน
แต่ฝ่าย prop ดันหลงไปตุหรัดตุเหร่อยู่แถวสำเพ็ง พาหุรัด สะพานพุทธ
รูปที่ออกมาจึงเป็นอย่างที่เห็นแบบนี้ ...


คันก็เกาสิหนู
งงครับ ... พี่สาวคันเหาคันหัว พี่สาวก็เกาสิครับ จะยั้งมือทำไม
เหมือนทำท่าเงอะๆงะๆ จะเกาก็กลัวช่างภาพโกรธเอาสายไฟรัดคอ ...

ส่วนคุณผู้ชายสูทขาวนั่นทำหน้าหื่นไปหน่อยนะครับ
ดูก็รู้ว่าแอบส่องร่องนมพี่สาวเสื้อชมพูอยู่น่ะ!!!


พี่สาวคนสวย
นี่สิครับ ...งามอย่างมีคุณค่าอย่างแท้จริง ...
เสื้อผ้าหน้าผม ให้เต็มสิบ แถมยังอนุรักษ์วัฒนธรรมด้วยชุดประจำชาติ
มีเครื่องประดับตกแต่งโยงระย้าอย่างวิจิตรงดงาม ...

แต่เหลือบขึ้นไปเห็นรูปเล็กนั่น ...เจ๊เสื้อดำนั่น ...เอ้อ ...
เรารีบข้ามไปหน้าถัดไปกันดีกว่าครับ


โฆษณารณรงค์ป้องกันไข้หวัดนก
เนื่องจากที่เขมรยังมีการระบาดของเชื้อไข้หวัดนกอยู่
จึงต้องมีโฆษณารณรงค์ให้กินเนื้อสัตว์ปีกที่ทำให้สุกแล้ว
อันนี้ถือเป็น print ad ที่น่าชื่นชมของการยึดถือเศรษฐกิจพอเพียง
สังเกตจากเสื้อผ้าแบบพื้นบ้าน รองเท้าแตะคีบแบบบ้านๆ
ดูแล้วเข้าใจง่าย ประหยัดงบ ชอบ!!!

หมดแล้วครับ ...สำหรับเล่มแรก ...
สแกนเอาเฉพาะหน้าที่น่าสนใจมาให้ดูกัน จริงๆยังมีอีกเยอะทีเดียว
ส่วน subtitle ใต้ภาพก็ให้อ่านขำๆนะครับ อย่าคิดอะไรกันมาก
ผมเองก็ไม่ได้อ่านภาษาเขมรรู้เรื่องเลย ดูภาพแล้วก็สนุกดี

ไว้ตอนต่อไป เตรียมพบกับ นิตยสารที่ขายดีที่สุด (จริงๆ)
ที่มีชื่อว่า Angkor Thom (อังกอร์ธม) รับรองว่าแรงกว่า เซี้ยวกว่า
สมกับที่แซงหน้า Popular Magazine ขึ้นมาได้....

โปรดติดตามตอนต่อไป ...

ปล.ขอความร่วมมือ อย่านำภาพและเนื้อหาของเอนทรี่นี้
ไปเผยแพร่ด้วย forward mail หรือแปะตามเว็บบอร์ดครับ