มนุษย์เงินเดือนที่แรงที่สุดในอินโดจีน

ได้เลย ค่ะ

แต่

ยังไม่ได้

ซื้อ
อ่ะ

รอไปวันอาทิตย์ๆ อยากอ่านแล้วล่ะคะค่าา

แหม มาก่อนหนังสือออกซะอีก

อยู่เสียมเรียบน่ะ จะซื้อยังไงหว่า สั่งทางซีเอ็ดได้หรืิอเปล่าครับ

อ่านแล้วคับ มันเป็นเรืองจริงแท้คับ ขอชมเชยคับ

แง่มๆ ประสบการณ์ล้วนๆ
แต่กัดจิกด่าน้อยไปหน่อยค่ะ (คือมะมีตรงไหนที่ให้ด่านี่เอง)
ชอบค่ะๆๆๆ

อ่านแล้วค่ะ

สนุกมาก

ให้อารมณ์ เล็ตซึโก! สุดๆ

อ่านจบแล้วครับ ได้ทั้งสาระ และความบันเทิง

วางไม่ลงจนกระทั่งอ่านจบเลย(ทำให้ผมนอนดึกมาก เมื่อคืนนี้..)

ปล.คิดไว้ว่าจะเขียนรีวิวครับ

อ่านแล้วค่ะ เป็นหนังสือที่อ่านได้เรื่อยๆไม่มีเบื่อจริงๆ ถึงจะเป็นโอแอลแต่ก็ไม่ได้มีสภาวะแวดล้อมเหมือนโอแอลคนอื่นๆเขา เลยได้รู้ว่าที่ทำงานของซางาริมังกับโอแอลเค้าเป็นยังไง

จะบอกว่า บทที่เขียนเรื่องให้หาที่ทำงานใกล้บ้านน่ะค่ะ ภาพประกอบตรงที่เป็นเวลาเขียนผิดด้วย ใช้amหมดทุกช่องเลย มันต้องมีpmตอนเวลาบ่ายด้วยไม่ใช่เหรอคะ

แต่บทนี้นี่โดนสุดๆเลย เพราะที่ทำงานของตัวเองใกล้บ้านสุดๆเลยค่ะ 5555555

อ่านแล้วสนุกดีค่ะ

งานแล้ว รู้สึกว่า ใช่เลย!! นี่มันชีวิตเราตอนเคยทำงานนี่หน่า ยิ่งตอนชอปปิ้งหลังอาหารกลางวันนี่ - -'
ชีวิตสาวOL ทุกคนชัดๆ

ใช้ภาษาสบายๆ อ่านแล้วเข้าใจง่ายและเห็นภาพดีค่ะ

ซื้อหนังสือบ่ายวันเสาร์อ่านจบเย็นวันอาทิตย์ เนื้อหาอ่านสนุกเหมือนในบลอก อาจมีบางตอนแต่ไม่มากนักที่ฝืดๆ โดยรวมชอบคะ..
แต่ไม่ชอบขอบหนังสือเหมือนกระดาษหนังสือเก่าๆเพราะขอบกระดาษมีสีเลอะจากการวาดภาพประกอบ..หากวาดรูปเป็นลายเส้นเล็กๆจะทำให้หนังสือดูสะอาดน่าเก็บรักษามากกว่า..อิอิ..
ปล.ชอบหนังสือที่ดูสะอาดๆยิ่งใช้กระดาษดีๆสีขาว ยิ่งน่าสนใจ...
ขอให้ประสบความสำเร็จและมีเล่มต่อไปนะคะ

ซื้อเเล้วคร่าวันนี้

อ่านไปบ้างเเล้ว

หนุกหนานจริงๆเเหะ

เปรี้ยวจิง

- -

อ่านแล้วหนูชอบนะ

เหมือนอ่านสารคดีมนุษย์เงินเดือนดี

รู้อะไรตั้งหลายอย่างที่ยังไม่เคยรู้(แหงหล่ะสิ ก็ยังเรียนอยู่นี่นา)

อ่านได้เรื่อยๆจนจบ ไม่เบื่อเลยหล่ะค่ะ

2 คืนอ่านได้แค่ 30 ตอน

ตอนที่28 - หน้า2 เจอคำว่า " จอดรอด "
น่าจะ จอดรถ หรือเปล่า

อ่านมา 30 ตอน บองเต่าเรียบร้อยสุดๆเลยอ่ะ

อ่านจบแล้ว review ให้แล้วครับ
http://kohsija.exteen.com/20081014/review
ชอบครับ

ผมเขียนรีวิวเสร็จแล้วครับ เป็นหนังสือHow to ที่มีสาระและประโยชน์มากๆเลยครับ

http://mahado.exteen.com/20081015/book-review

หนังสือน่ารักดีครับ
มีสาระ และอ่านสบายๆ เป็นประโยชน์ด้วย

ขอให้ "Best Seller" เลยนะครับ
เชียร์

ซื้อแล้ว
อ่านอยู่
เดี๋ยวมาเม้น

อ่านจบแล้ว สรุปว่า "ชอบ" ครับ
ครบถ้วนของความเป็นซาราริมังจริงๆ

..เอาสั้นๆ แค่นี้ก่อน เดี๋ยวจะทำรีวิว 1 เอนทรี่ครับผม

ทำรีวิวเสร็จแล้วครับ

http://googigg.exteen.com/20081019/entry-1

สวัสดีค่ะ พี่บองเต่า^^

ก่อนอื่นขอบอกเลยค่ะ
ว่าวันที่ไปงานหนังสือ... เห็นหน้าปกเล่มนี้เเล้วรู้สึกว่าน่าสนใจดีน่ะค่ะ
พออ่านตรงข้างหลัง
ตรงที่พี่ทอล์คน่ะค่ะ...
ชอบมาก รู้สึกว่าพี่เป็นคนอารมณ์ดีน่ะค่ะ
ก็เลยตัดสินใจซื้อกลับมา...
พออ่านก็อดรนทนไม่ไหว หัวเราะกับตัวเองเหมือนคนบ้า
เเอบจิตไปหลายระลอกค่ะ ^^
อ่านเเล้วประทับใจมากค่ะ
เเนะนำให้เพื่อน ๆ หลายคนซื้อ...
เเละเพื่อน ๆ ก็บอกเป็นเสียงเดียวกันค่ะ
ว่าสนุกเเละคนเขียน(ซึ่งก็คือพี่บองเต่า) เป็นคนเขียนที่อารมณ์ขำเป็นเลิศจริง ๆ ค่ะ!
*ยกนิ้วโป้งให้*
ขอบคุณนะคะ ที่เขียนหนังสือดี ๆ มีสาระออกมาให้ได้อ่านกัน
เเล้วก็ต้องขอบคุณที่เเชร์ประสบการณ์ที่สนุกเเละมีสาระด้วยค่ะ^^
ตอนนี้หนูยกให้หนังสือพี่ เป็นหนังสือเล่มโปรดไปเเล้วล่ะค่ะ! ^^
เป็นกำลังใจให้ในการเขียนเสมอนะคะ
เเล้วก็ขอให้พี่บองเต่าหายป่วยเร็ว ๆ ด้วยค่ะ!

ปล.วันที่ไปซื้อที่งานไม่ทราบว่าพี่บองเต่าจะไปเเจกลายเซ้นต์วันไหนน่ะค่ะ
(ตอนนั้นยังไม่ทราบว่าพี่เขียนบลอคเลยด้วย)
ตอนนี้เลยเเอบเสียดายน่ะค่ะ
เเต่ไม่เป็นไร...
เอาไว้พี่บองเต่าออกหนังสือเล่มใหม่...
หนูจะไปขอลายเซ็นต์ก็เเล้วกันนะคะ^^

ปล.(สอง) ขอเเอดเฟฟฯพี่บองเต่าด้วยนะคะ
ขอบคุณมาก ๆ เลยค่ะ!

อ่านจบแล้ว ( อ่านนานมากๆ )

ชอบตอนที่ 50 สุดๆ

มีอยู่ตอนนึงที่ใช้คำว่า " พาน " ต้องเป็น พาล..เอาหนังสือไปเผา.....

แล้วอีกอัน ชิมิ ชิมิ จุ๊บุ จุ๊บุ อันนี้แนวปะ ปกติ พี่ใช้ จุ๊บ จุ๊บ

สวัสดีค่ะบองเต่า หรือต้องเรียกว่าน้องบองเต่าคะ ฮา ฮ่า

ซื้อหนังสือและอ่านแล้วคะ อ่านสบายและได้ความรู้ เหมาะแก่เหล่า ซาราริมังจริงๆ เลยค่ะ

อ่อ และขอบคุณสำหรับลายเซ็นนะคะ และที่สำคัญเราเจอกัน 2 วันเลยนะ จำได้เป่าเอ่ย (จำได้ก็เก่งแล้วเนอะ - -")

สู้ๆ ต่อไปนะคะ บองเต่า

ปล.ตามมาอ่านบล็อกตามที่บอกแล้วนะคะ อิอิ (ให้อารมณ์ เขียน จม.มะ มี ปล.ด้วย)

พอหนังสือส่งไปรษณีย์มาถึงก็ ฉีกซองต้ม ....

เอ๊ย ฉีกซอง อ่านวันเดียวจบเลยครับ หนุกดีครับ เนื้อเรื่อง

เป้นชีวิตของ ชาว ออฟฟิศ เจงๆเรย

เล่มหน้า ขอเป็นแบบ ชีวิตมนุษย์เงินเดือนทำตัวยังไงให

ก้าวหน้า อะไรงี้ได้มั้ยครับ ...

ตอนนี้เพิ่งอ่านถึงข้อที่ 30 ก่าๆ

ชอบข้อ 15 - เพราะเคยมีประสบการณ์ต้องตื่นตั้งแต่ตีห้า ไปทำงาน มาแล้ว ลำบากน่าดูตอนนั้น เดี๋ยวนี้เลี่ยนที่ทำงานมาทำงานใกล้บ้าน 8 โมงก็ยังออกจากบ้านทัน สบายแฮ

ข้อ 17 นี่ก็โดน ที่ออฟฟิตมีอยู่คน เรียนก็เก่ง ได้เกียรตินิยมด้วย แต่ก็ได้รับเกลียดดดจากเพื่อนๆ ร่วมออฟฟิตด้วยเช่นกัน เหอๆ

ข้อ 24 นี่โดนอย่างแรง จำความรู้สึกได้เลย กับการได้เงินเดือนเดือนแรก โทรบอกทุกคนที่จะทำได้ ฮาๆ วื้อของแพงขึ้นตามอีโก้ของตัวเอง ปัจจุบันทำงานมา 1 ปีกว่าๆ แล้ว ก็ยังความรู้สึกเดิม คือเงินเดือนมา ตาลุกวาววว 555

เดี๋ยวจะรีบอ่านต่อให้จบ แล้วจะมาเม้นท์ให้อีกนะคะ

ไม่ได้ตั้งใจอ่าน แต่หยิบหนังสือที่น้องชายทิ้งไว้บนรถมาอ่านตอนรถติด
เพิ่ง appreciate เวลารถติดตอนโรงเรียนเลิกของวันเปิดเทอมวันแรก ก็ตอนนี้
ปักใจ เต็มร้อยตอนแรกว่าเป็นหนังสือแปล
แล้วก็ surprise อีกรอบตอนได้อ่านแบบรอบคอบ
เออ เฮ้ย มันโดนอ่ะ

สาระมันสะกิดให้ได้แนวความคิดของการฝีกฝนพนักงาน
แล้วก็อยากจะขออนุญาต เอาหนังสือคุณเป็นเอกสารประกอบการสอนล่ะ [อ่ะนักเรียนที่เคารพ นี่ึคือเอกสารอ้างอิงประกอบการฝีก ให้ดูได้ แต่กรุณาไปขวนขวานหาตามร้านหนังสือชั้นหน้าและหลังด้วยตนเอง]

จริงจังนะ
ด้วยความเคารพในทรัพย์สินทางปัญญา

ดีมากๆๆๆๆเลยหนังสือที่เขียนอ่านแล้วโดนๆๆๆๆ

มีขายทั่วไปหรือยังคับ

อ่านแล้วค่ะ
ไม่ได้เป็น OL ไ่ม่ได้เป็นซาลาริมัง (555+)
ยังอ่านแล้วขำเลยอ่า รู้สึกว่าหลายๆ ทริกก็นำไปใช้ได้กับตัวเองได้ดีเลยค่ะ ^.^

สไตล์การเีขียนกับการวาดนี่ไปด้วยกันได้ดีมากค่ะ
อยากให้ร่วมงานกันอีก

อ่านจบเเล้วค่ะ
สนุกดีค่ะ

ยังไม่ได้ซื้ออ่ะคะ

แต่ต้องซื้อซะละ ^^

อ่านจบแล้วโดนใจมากเพราะเราก็เป็น Office lady (ภาคราชการ) ซึ่งไลฟ์สไตส์ไม่ต่างกันกับเอกชนนะเพราะเราต่างดำรงชีพด้วยเงินเดือน มีนายมีลูกน้อง เพียงแต่เป้าหมายผลกำไรหรือลูกของเราเป็นประชาชน
และขอเป็นกำลังใจเขียนรื่องสนุกกกดีนะคะ

สวัสดีครับ บองเต่า

ก่อนจะคอมเมนต์คงต้องขอแนะนำตัวก่อน ผมเป็นพี่ชาย
แท้ๆของ วิญญูอ้วน หนึ่งในแก๊งดัลเมเชี่ยน(อะไรนั่น) เพื่อนสมัยเรียนที่จุฬาของคุณ เราเคยเจอกันหนึ่งครั้งในงานรับปริญญาของคุณและน้องผม (ผมเป็นพี่คนโต ไม่ใช่ม่อนที่เรียนจุฬานะ)

จากที่ได้คุยกันเพียงไม่กี่คำ ผมรู้สึกว่าเพื่อนของน้องผมคนนี้ "มีของ" ถามว่ามีอะไร...ผมเองก็ยังไม่รู้ในตอนนั้น (เหมือนหิ้วกระเป๋าแล้วรู้สึกได้ว่าของข้างในมันต้องใหญ่ๆหนักๆ แต่ยังไม่รู้ว่าเป็นอะไร)ที่แน่ๆไม่ใช่เด็กเพิ่งจบธรรมดา

แล้วก็ใช่จริงๆ... เจ้าวินน้องผม มันบอกว่าคุณเป็นประธานรุ่น ผมไม่แปลกใจครับ หลังจากที่ได้ยืนฟังคุณขึ้นพูดบนเวที คุณทำได้ดีมาก...

หลังจากวันนั้นผมก็ได้ยินข่าวคุณจากน้องเป็นระยะ
ต้องไปทำงานที่กัมพูชา ซื้อwiiแล้วไม่ค่อยได้เล่น....
จนมาเมื่อคืน... น้องผมก็ถือหนังสือพ๊อกเกทบุ๊คเล่มนึง
"เล็ตซึโก! ซาราริมัง" (Let's go salaryman)

น้องผมบอกไอ้เต่าเขียน... ผมใช้สิทธิความเป็นพี่คนโต ยึดมาอ่านทันที เหมือนที่แย่งของเล่นมันตอนเด็กๆ ลากมันมาที่ทำงานด้วย กางอ่านมันตั้งแต่บนรถไฟฟ้า ยิงยาวมาจนบ่าย 3.... มันจบจนได้ (งานผมบทจะว่างมันก็ว่างจนนั่งอ่านหนังสือได้เลย)

สำนึกเสียใจนิดๆ ที่ตะบี้ตะบันอ่านรวดเดียวจบ ซึ่งทราบดีว่ามันเป็นวิธีอ่าน how to อย่างผิดวิธี.... แต่ทำไงได้ในเมื่อภาษาที่ใช้ และเนื้อหาในแต่ละหน้า มันเคี้ยวมันปากเหลือเกิน...

ทึ่ง... เพราะ มีหลายเรื่องที่ผมไม่เคยแลเห็นมันมาก่อน แม้ถ้าจะว่ากันตามจริง ผมเป็นซาราริมังมาตั้งแต่คุณยังไม่ขึ้นปี1เลยด้วยซ้ำ แต่กลับอ่านมันด้วยอารมณ์เดียวกันกับเด็กเพิ่งจบใหม่ (จะด้วยเพราะผมไม่ได้เรื่อง หรือคุณละเอียดละออก็สุดจะเดา)

สาระ และอารมณ์ขัน กลั้วจนข้นเนียนเป็นเนื้อเดียวกัน กลืนง่าย ย่อยง่าย....

ถ้าจะมีที่ติ...(ขอสักนิด)คือเรื่องของแบคกราวด์บางหน้า ที่มันทึบจนกลืนไปกับตัวหนังสือเกินไป แต่ก็มีไม่กี่หน้าที่เป็นแบบนั้น อีกเรื่องคือ ความลึกของแต่ละเรื่อง ความรู้สึกผม ผมอยากรู้ลึกลงไปอีก แต่ติดตรงแต่ละหัวข้อมันมีแค่ 2หน้า แต่ก็เข้าใจเจตนาของหนังสือที่เน้นแนวกว้างมากว่าแนวลึก

ส่วนเรื่องของเนื้อหา ต้องยอมรับโดยดุษฎีว่าผมไม่มีความสามารถพอที่จะหาที่ติ ตรงกันข้ามกลับได้อะไรไปเยอะพอดู

บอกตรงๆ... บองเต่าทำให้ผมไม่กล้า....
ไม่กล้าที่จะแทนตัวเองว่าพี่ แต่ไอ้เราก็ดันเกิดก่อนซะ
เอาเป็นว่า...บองเต่าเป็น น้องที่เคารพ ก็แล้วกัน
บุญรักษาครับ....

อ่านแล้ว มีคำผิดหลายที่

แต่จำไม่ได้ ไว้ว่างๆ จะมาบอกนะจ๊ะ

อ่านแล้วหลงรักซาราริมัง อ่ะ

พี่บองเต่าครับ ผมใช้เวลาเกือบ 2 วันกว่าจะอ่านจบ
แต่ ขั้นตอนที่ 81 ของพี่หนะ
ตรง เช้าสายบ่ายเย็น หนะ พี่เขียนผิดเป็น เข้าสายบ่ายเย็น อะครับ - -
อ่านจบต้องไปเข้าโรงนวดเลย ปวดหลังเหลือหลาย

เดินเข้าไปร้านหนังสือ เดินมาเจอหนังสือเล่มนี้ สะดุดตามาก ก็เลยเปิดอ่านดู ชอบมากก เลยซื้อเป็นทรัพย์สินส่วนตัว เพิ่งอ่านจบเมื่อกี๊นี้เอง สนุกมากครับ อ่านเพลินดี บางเรื่องตรงใจมากกกก ได้ใจ

สนุกมาก ซื้อฝากน้องอีกเล่มนึงด้วย

สนุกจ้า อ่านรวดเดียวจบ ถามหน่อยว่า แพททริคและแพททริเซีย
เค้าไม่มีลูกเหรอ อยู่กันแค่ 2 ตัวเอง

ไม่เคย รู้จักบองเต๋า

แต่พออ่าน เล็ตซึโก ซาลารี่มัง แล้ว

ต้องเข้ามาอ่านบล็อกของพี่เลยอ่ะ

อ่าน 2 วันจบ อ่านมาราธอนวางไม่ลง

ฮาสุดๆๆ จุ๊บุ จุ๊บ

So Cool!
Enjoy reading ur book so much.
Stay cool!!!

อ่านจบภายใน 3 เช้า ของการเดินทางไปทำงาน..

แต่ละเช้าจะใช้เวลานั่งรถไปทำงานประมาณ 1 ชั่วโมง

ฉะนั้น เบ็ดเสร็จก้อ อ่านจบภายใน 3 ชั่วโมง..

ชอบมาก

ภาษาง่าย ๆ สะใจ ถึงใจ

เนื้อหาก้อไม่ได้เป็นคนดีเสียจนเลอเลิศ..

(เพราะบางบท ก้อสอนให้นินทานาย, หรือลาป่วยแบบแนบเนียน)

ตรงนี้แหละที่ถูกใจ.. เพราะผมไม่ชอบคนที่ปั้นหน้าปั้นภาพให้ตัวเองเป็นคนดีดี๊ดี ..

ดีจนคนที่มาอ่านงานที่เขียนไว้ ทำตามไม่ได้..

(แล้วก้อเลยพาลสงสัยว่า ไอ้คนเขียนมันทำได้จริงเหรอวะ)

ถ้าจะให้ติ..

ก็จะมีคำผิด ทั้งสะกดผิด และอยู่ในตำแหน่งผิด นิดหน่อย ไม่สาหัส

เพราะอ่านไปก็เข้าใจ เดาได้ว่าจริง ๆ ประโยคนั้นคืออะไร..

(พอดี วันนี้เอาหนังสือไปบังคับให้ลูกน้องอ่าน..555
เลยไม่มีหลักฐานเอามาเขียนอ้างอิงถึงหน้า, บรรทัด หรือประโยค ที่ผิด)

อีกอย่างนึง..

การตัดวรรค ตัดบรรทัด.. บางอันมันอ่านแล้วสะดุด
เพราะบางคำที่ควรต่อกัน ดันไปอยู่อีกบรรทัดนึง..

เอาไว้เล่มหน้า..ส่งต้นฉบับมาให้ผมช่วยพิสูจน์อักษรและจัดบรรทัดให้ก็ได้นะ..

ไม่คิดตัง

เพราะผมก็จะได้อ่านก่อนใครด้วยไง..

ปล.ว่าแต่จะกลับมาอ่านเม้นต์เป่านิ

ชอบมากกค่ะ อ่านในบล็อกจบก้อรีบไปหาหนังสือมาอ่าน
รวดเดียวจบเลย เสียดายจบเร็วจัง สนุกดีค่ะ เป็นกำลังใจให้บองเต่าออกเล่ม2นะค่ะ
ปล.ตอนนี้ต้องมาอ่านบล็อกบองเต่าทุกวัน (เป็นออฟฟิศเลดี้เหมือนกัน) ไม่งั้นเหมือนชีวิตขาดอะไรไปอย่าง (เวอร์ไปมั๊ง...อิอิ)

ซื้ออ่านแบบไม่ต้องคิดเลยคับ

ผมว่าอีกเล่มน่าจะออกเป็นพวก พูดอย่างไร ทำอย่างไร ให้เจ้านาย กับ เพื่อนร่วมงานเห็นว่าเราเก่งอ่ะคับ(ทำน้อยแต่ผลตอบแทนมาก อิอิ) ถ้าออกฝากบอกผมด้วยนะคับ

ปล.ที่ต้องตีกอล์ฟ เพราะมันเป็นกีฬา ที่ทั้งสองฝ่ายไม่ได้แข่งกันโดยตรงคับ แข่งกับตัวเองอย่างแท้จริง แล้วก็ได้เดินคู่กันเป็นระยะเวลานานๆ กว่าจะถึงหลุม

วันนี้ 2/3/2009
ยังพอจะไปหาซื้อที่ไหนได้บ้างคะ

ถ้ารองานหนังสือปลายเดือน ยังจะมีอยู่มั้ย

ไปตามหามาสามสี่ร้าน ขายดีมาก หมดทุกร้าน
กว่าจะเจอต้องไปถึงเซ็นทรัล

อ่านแล้วดีค่ะ สนุกดี มีแง่คิด
ทำให้ไม่จิตตกกับการทำงาน

เพิ่งอ่านจบวันนี้เอง แล้วก้ถึงบางอ้อทุกบทเลย
ขำดี คือมันเปนเรื่องใกล้ตัวที่ประสบพบเจอทุกวัน
แต่แค่เรามะได้นึกถึงมันเท่านั้นเอง พอได้อ่านแล้ว
ก้เลยทำหั้ยเข้าจัยความเปนมนุษย์เงินเดือนมากขึ้น

อ่านแล้วมะเครียดดี หนุกๆ นึกว่าขายหัวเราะ