มนุษย์เงินเดือนที่แรงที่สุดในอินโดจีน

1.
ตื่นเต้นจังเลยครับ...ตื่นเต้นจังเลย
อยากบอกว่าดีใจ๊ดีใจละครับ ที่ได้เห็นเสียงตอบรับมากมาย
จากเพื่อนพี่น้องชาวเอ็กซ์ทีนทั้งในบล๊อคของผมเอง
บล๊อคของพี่บิ๊ก และบล๊อคของพี่วิชัยแบบล้นหลามเว่อร์ๆ

ยิ่งอ่านยิ่งตื่นเต้น ยิ่งตื่นเต้นก็ยิ่งอ่านมันเข้าไป อ่านมันซ้ำๆวนๆไปเรื่อย...
ตอนนี้แทบจะร้องกรี๊ด แล้วรำวงสไตล์เขมรไปรอบๆออฟฟิศไปแล้วครับ ...
ถ้าเอานาฬิกาเคานท์ดาวน์มาตั้งนับถอยหลังที่โต๊ะทำงานได้คงทำไปแล้ว
(ประมาณว่า นาฬิกานับถึงศูนย์ปั๊บ ก็จุดพลุที่สั่งตรงมาจากญี่ปุ่นฉลองทันที)

2.
ปกติปีหลังๆนี่ผมก็ไม่ค่อยนิยมการไปงานหนังสือเท่าไรหรอกครับ
เพราะคนเยอะมาก แถมต้องเสียเวลา เสียค่าเดินทางไปอีก
และที่สำคัญคือ ผมแทบไม่มีเวลาได้ทำความรู้จักกับหนังสือก่อนซื้อเลย
ทำได้อย่างมาก คือหยิบขึ้นมาดูปก อ่านคำโปรยปกหลังอีกนิดหน่อย
แล้วลองเปิดผ่านๆ ดูรูปประกอบสัก 2-3 รูป - - - แล้วตัดสินใจกันตอนนั้นเลย
เพราะถ้าใช้เวลานานกว่านั้น ผมอาจจะโดนคลื่นมหาชนเบียดแบนติดดิน
และอาจจะเสียชีวิต กลายเป็นศพอยู่ที่หน้าบูธหนังสือได้ ...

แต่สำหรับ a book นี่ไม่จำเป็นต้องใช้เวลาเลือกอะไรมากเลยละครับ ...
เพราะหนังสือของเค้าดีจริงทุกเล่ม ไม่ต้องพลิกหงายพลิกคว่ำอะไรก็ซื้อได้เลย
รับรองว่าไม่ผิดหวัง เนื้อหาแน่น ภาพประกอบอลังการ ราคามิตรภาพ (ชิมิครับ พี่บิ๊ก ชิมิ...)
ถึงจะซื้อเพราะถูกใจหน้าปก ก็สามารถรับประกันความพึงพอใจได้ทั้งเล่ม

แต่อุปสรรคอย่างหนึ่งของซุ้ม a book ที่เจอทุกปีคือ คนเยอะมากกกกกกกกกกกกก
ไม่ว่าซุ้มจะยิ่งใหญ่อลังการขนาดไหน ก็เป็นเรื่องยากที่จะเบียดเสียดร่างเข้าไป
คุณผู้หญิงที่ไปเสริมเต้ามาควรหลีกเลี่ยงบูธนี้ เพราะซิลิโคนอาจเคลื่อนหรือเสียทรงได้
ยิ่งสตรีมีครรภ์นี่ห้ามเด็ดขาดครับ เพราะมีสิทธิ์โดนเบียดจนลูกไหลอยู่หน้าบูธแน่ๆ
โดยเฉพาะวันสุดสัปดาห์ ช่วงบ่ายๆ ถึงเย็นๆ ... ใครที่ไม่รู้จัก a book
คงจะอดสงสัยไม่ได้ว่า “บูธนี้นี่มันทำหนังสือแจกฟรีกันรึยังไง...”

ผมเคยเสนอพี่บิ๊กว่า ในเมื่อ a book ไม่สามารถขยายพื้นที่ให้กว้างในแนวราบได้
เราก็ควรจะคิด think out of the box ด้วยการขยายบูธในแนวตั้งแทน ...
ด้วยการทำบูธ 2 ชั้น แล้วให้พนักงานขายของ a book ใช้วิธีโรยตัวลงมาขาย
ซึ่งผมเชื่อว่า นี่อาจจะเป็นเซอร์ไพรส์ที่พี่บิ๊กยังไม่ได้เปิดเผยในงานครั้งนี้ก็ได้

แต่ไม่ว่าคราวนี้ คนจะเยอะขนาดไหน ถึงจะมีประท้วงแถวคลองเตย
จะมีสตอร์มเซิร์จ พายุหิมะ สึนามิ โออิชิ ฮานามิ... ถ้าสามารถเอาชีวิตรอดมาได้
ยังไงก็จะไปงานหนังสือให้ได้ครับ เพราะการไปงานหนังสือในฐานะ “นักเขียน”
ครั้งแรกในชีวิตของผมนี่เป็นอะไรที่โคตรตื่นเต้นสำหรับผมเลยครับ ...

3.
ที่เขียนมานี้ จริงๆไม่มีอะไรครับ วันนี้ไม่ได้ตั้งใจมาขายของด้วย
ประเด็นคือ ผมอยากเจอพี่น้องแฟนคลับแบบตัวเป็นๆครับ ...

ถ้าใครสนใจอยากจะเข้ามาพูดคุย ทักทาย ลูบคลำ หรือทวงหนี้บองเต่า
มาเจอกันได้ที่บูธ a book (บูธ i08 แพลนนารี่ฮอลล์) ที่ศูนย์สิริกิติ์

วันอาทิตย์ที่ 12 ตุลาคม 2551 เวลา 16.00-19.00 น.

ด้วยความที่มันเป็นช่วงพีคที่ประชาชนทั่วสารทิศไหลทะลักเข้ามาที่บูธ
มันคงจะเป็นเรื่องยากที่จะแยกออกว่า ผมคือใครคนไหนในบูธ ...
ขอให้จำอย่างเดียวคือ “บองเต่าตัวจริงใส่นาฬิกา G-shock สีแดงครับ!”
ถ้าจะจ้างมือปืนมาเป่ากบาล รับรองว่างานนี้ไม่ผิดตัวแน่นอนครับ ...

ส่วนใครที่ไม่อยากไปเจอคลื่นมหาชนวันอาทิตย์...
เรามาเจอกันอีกทีวันจันทร์ 13 ตุลาคม เวลา 19.30 น.เป็นต้นไป
คิดว่าวันธรรมดาคลื่นประชาชนน่าจะเบาบางลงไปได้เยอะทีเดียวครับ
ถ้าอยากมาคุยกันแบบเป็นชิ้นอัน ผมว่าเรามาเจอกันวันนี้น่าจะดีกว่าเนอะ
นี่ผมเห็นพี่บิ๊กบอกว่า จะจัดโต๊ะพร้อมเสิร์ฟชาร้อนๆแกล้มบทสนทนาด้วย
(ชิมิครับ พี่บิ๊ก ...ชิมิ)...

อ้อ ...ที่สำคัญคือ ใครมาวันจันทร์จะได้เห็นผมในชุดมนุษย์เงินเดือน
แบบตัวจริงเสียงจริงเลยครับ จะให้ความรู้สึกที่สมจริงม้ากกกกกกกกก...

แล้วเจอกันนะครับ ...

ปล.1 พอดีผมเป็นนักเขียนมือใหม่ ไม่มีประสบการณ์เซ็นหนังสือ
ใครจะคิดข้อความมาให้ผมเซ็นด้วยได้ก็ดีนะครับ แหะๆ ...
ไม่งั้นผมจะเซ็นว่า “รักนะ ...ชิมิ ชิมิ จุ๊บุ จุ๊บุ ...จาก บองเต่า”

ปล.2 ส่วนใครที่ตั้งใจจะทำป้ายไฟ หรือเอาตุ๊กตาขนาดตัวเท่าหมีควายไปให้ด้วย
ผมเกรงว่าที่งานหนังสือฯอาจจะไม่สะดวกด้วยข้อจำกัดเรื่องสถานที่
นี่เลยครับ ... ตอนบ่ายวันเสาร์ไปงานหนังสือฯ ซื้อหนังสือให้เรียบร้อยก่อน
แล้วรีบนั่งรถมาขอลายเซ็นกันที่สุวรรณภูมิคืนวันเสาร์เลยครับ ฮ่าๆๆๆ...
ผมลงเครื่องสามทุ่ม ไฟลท์ PG936 พนมเปญ - กรุงเทพฯ
ยกป้ายไฟ แบกตุ๊กตาหมีควายมาดักรอทางออก B ได้เลย ...
วิธีนี้จะได้กลิ่นไอบรรยากาศแฟนคลับประหนึ่งเป็นนักร้องเกาหลี

ปล.3 ผมไม่แน่ใจว่า ผมจะอยู่เมืองไทยกี่วันครับ จึงลงที่ชัวร์ๆไว้แค่ 2 วันก่อน
แต่ที่แน่ๆคือ วันที่ 20-21-22 ตุลาคม ผมกลับมาที่กัมพูชาแน่นอน
ถ้าผมอยู่ไทยยาวถึงวันที่ 19 ก็เตรียมตัวพบผมที่บูธได้ทุกวัน
ช่วงเวลาสักหนึ่งทุ่มถึงสองทุ่มได้เลยครับ ...

ปล.4 สำนักพิมพ์ a book อนุญาตให้ทุกท่านสามารถให้อาหารบองเต่าได้นะครับ

ใครอ่านจบแล้ว มาคุยกันที่นี่ครับ